Tomas Andersson Wij — ...och en som vandrar letra e tradução

A página contém a letra e a tradução em português da música "...och en som vandrar" de Tomas Andersson Wij.

Letra

Jag födde i här och jag fick samma namn
Som hans som kände hålen i Jesu hand
Tvivlaren och tvillingen till dig
Och alla de som vandrar
Vi bodde trångt i utkanten av stan
De hade sparat gröna fläckar till oss barn
Och byggt så att den enkla människan kunde leva lagom goda livet
Längst väggen i en stänkfärgskorridor
Drog leden sina blyertsstreck i nio år
Och jag lärde mig att krympa
För här spöades den starke av den svage
Och jag byggde mig en stege utav ord
Såg mitt namn tryckt i svart på varje frukostbord
De sa du kan ta dig hela vägen upp
Bara fortsätt klättra
De sa du kan ta dig hela vägen upp
Bara fortsätt klättra
Och jag blev en sån som överger sig fram
På en pub i London träffa jag en kyrkans man
Han sa tänk på vad du ber om och begär
Det kan hända att du får det
Och nu skymmer det i staden som är min
Från sidorutan sipprar höga luften in
Genom gula ljusets tunnlar
Ekar orden stillhet och förtröstan
Och från radion hörs en sorglös melodi
Min bön idag är en kärlek att falla i
Låt mitt liv få vara värt något
Tvivlare är jag och en som vandrar
Ja låt mitt liv få vara värt något
Tvivlare är jag och en som vandrar

Tradução da letra

Dei à luz aqui e tenho o mesmo nome.
Como aquele que sentiu os buracos na mão de Jesus
O duvidoso e o gémeo para ti
E todos os que andam
Vivíamos lotados nos arredores da cidade.
Eles guardaram pontos verdes para nós, crianças.
E construído para que o homem simples pudesse viver uma boa vida.
Na parede de um corredor de cores splash
O rasto desenhou as pinceladas durante nove anos?
E aprendi a encolher
Porque aqui o forte foi espancado pelo fraco
E construí uma escada com palavras
Vi o meu nome impresso a preto em todas as mesas de pequeno-almoço.
Disseram que podes subir até ao topo.
Continua a subir.
Disseram que podes subir até ao topo.
Continua a subir.
E tornei-me uma daquelas pessoas que se abandonaram.
Num pub em Londres encontro-me com um homem da Igreja.
Ele disse para pensares no que estás a pedir e a pedir.
Você pode tê-lo
E agora está obscurecendo na cidade que é minha
A partir da janela lateral o ar alto entra
Através dos túneis da luz amarela
Ecoa as palavras serenidade e confiança
E do rádio você pode ouvir uma melodia despreocupada
A minha oração de hoje é um amor para nos apaixonarmos
Que a minha vida valha alguma coisa
Quem duvida sou eu e quem vagueia
Sim, que a minha vida valha alguma coisa
Quem duvida sou eu e quem vagueia