Shahin Najafi — Hamjens (feat. Amir Azimi) letra e tradução
A página contém a letra e a tradução em português da música "Hamjens (feat. Amir Azimi)" de Shahin Najafi.
Letra
نفس بکش اگر چه می دونم هوا سمّیه
واسه تو که پاک بودی و من در پیه
اسم و رسمی که شاید قاتق نونم بشه
نه شهرتی که زمانی قاتل جونم بشه
که به کم قانع نمیشدم و پنجره هارو
می شکوندم به هوس هوا حنجره هارو
می بریدم و همیشه ام حق با من بود
اما تو یه بار نپرسیدی حق من کو
نپرسیدی حریر قلبتو به چی باختم
گله نکردی چرا از تنت جاده ساختم
نخندیدی به شادیهای کوچیک و مسخرم
نرنجیدی از خنده ها و کنایه های من
کوچیک موندی پیشم تا که فک کنم بزرگم
گذشتی از خودت تا شاید منم بگذرم-
از خودم.من گذشتم از همه،جز خودم
چطورله کردم جسد خاطره هارو
چطور طی کردم ساعت و فاصله هارو
تو رو گرون خریدم و خودم و ارزون فروختم
بزار یه بار راست بگم آره من دیگه سوختم
بنویس که چطور ما رو شکوندن
بنویس از اونا که رفتن و موندن
بنویس از اونایی که دست باد
کنده بی ترحم ریشه هاشونو
حالا شاهین تو فقط یه مرغ خونگیه
پریدن واسم توهم مث دیونگیه
من یه ماکتم از شوالیه ی بی وطن
پانچا ها هم به دن کیشوت بودنم می خندن
تو می دونستی که من پایه ی تن تو نیستم
خم میشم وقتی همه دارن انکار می کنن
چرا چون از جنس من بودی و عشقی که
مث فحش ناموسی میشه واسه بقیه
واسه خواب تو بغل قوی مردی که مخمل تن پلنگ و اوج اروتیکه
که می دره حرم چشم تورو تو پرده
دردِ فاصله ای که بره برنگرده
خیس و مچاله بشه تن عرق کرده
گر بگیره مث آتیشی رو کول برده
سرده یخ زده غمی که تو این نبرده
نابرابر و یه لشکر و یه فرده
بنویس که چطور مردم مارو پس زدن
تورفتی بالا دار اونا نشستن،دس زدن
عشقی که جوک میشه و بهش می خندن
بنویس که چطور مارو با دس نشون می دادن
بنویس که چطور ما رو شکوندن
بنویس از اونا که رفتن و موندن
بنویس از اونایی که دست باد
کنده بی ترحم ریشه هاشونو
Tradução da letra
Respira, embora eu saiba que é venenoso.
Para ti, estavas limpo, e eu estava ...
O nome oficial que pode ser a minha casa de pão.
Nem uma reputação que me mate uma vez.
Eu não teria ficado menos convencido, e as janelas.
Eu quebrava os desejos da laringe.
E eu tinha sempre razão.
Mas não me perguntaste uma única vez.
Não perguntaste por que perdi o teu coração, silk.
Não fizeste as malas. Porque construí uma estrada?
Não te riste das minhas alegrias ridículas.
Não é o meu riso ou a minha insinuação.
Ficaste comigo até eu pensar que era grande.
Perdoa-te, e talvez o faça.-
De mim mesmo.Passei por tudo menos por mim.
Que tal eu ficar com os corpos?
Como é que passei por horas e distâncias?
Comprei-te caro e vendi-me e barato.
Deixa-me ver se percebi. sim, estou a arder.
Escreve como nos quebraram.
Escreve os que deixaram e ficaram.
Escreve os que estão de mãos dadas.
O toque cruel das suas raízes.
Agora o teu Falcão é apenas uma galinha caseira.
Saltar é uma loucura para mim.
Sou uma réplica do cavaleiro sem estado.
Os panchas riem-se do meu Quixote.
Sabias que eu não era o teu corpo.
Inclino-me quando todos o negarem.
Porque eras do meu tipo e amor
É como honra para todos os outros.
Por dormir nos braços fortes de um homem com toneladas de veludo de leopardos e altos eróticos.
O Vale do santuário, os teus olhos na cortina.
Dói ficar longe dele.
Tons suados e molhados.
Ele levou o Kol como fogo.
Frio, congelado, tristeza por ele não ter ganho.
É desigual, é um exército, é uma pessoa.
Escreve como as pessoas nos rejeitaram.
Estão lá em cima, a tocar-se.
Um amor que brinca e ri.
Escreve como nos mostram com o Des.
Escreve como nos quebraram.
Escreve os que deixaram e ficaram.
Escreve os que estão de mãos dadas.
O toque cruel das suas raízes.