Rene Froger — Het Verleden Kruist Het Heden letra e tradução
A página contém a letra e a tradução em português da música "Het Verleden Kruist Het Heden" de Rene Froger.
Letra
Op de tafel zie ik weer een foto staan
't Is een foto van m’n vader en die kijkt me lachend aan
En z’n ogen brengen mij weer naar die tijd
Ik was jong en onbezonnen, hij gaf mij altijd zekerheid
In een tijd van veel geluk en geen gevaar
En als ik eens verdrietig was, stond mijn moeder altijd klaar
En waar zij liep daar scheen altijd de zon
Ze gaf mij al haar liefde, ze gaf alles wat ze kon
Maar dat komt nooit meer, die tijd is nu voorbij
Nee, nee, nee, nooit meer
Maar wat blijft zijn mijn herinneringen
Nooit meer, ik maak de weg nu vrij
Want het verleden kruist het heden voor mij
Ik pak de tafel en de laatste stoel
Het oude huis is net zo leeg, zo leeg als ik mezelf voel
Geluk en liefde laten jullie na
Die herinnering vervult m’n hart zodat ik niet met legen handen sta
Maar dat komt nooit meer, die tijd is nu voorbij
Nooit meer
Maar wat blijft zijn mijn herinneringen
Nooit meer, ik maak de weg nu vrij
Want het verleden kruist het heden voor mij
Ik zie m’n kinderen spelen en geluk vervult mijn hart
Ze geven mij de kracht om door te gaan
Want eens dan komt de tijd, dat zij,
beseffen gaan wat ik voor hun zal zijn
Ik zal er altijd zijn!
Nee, nee, nee, nooit meer
Die tijd is nu voorbij
Oh, oh, oh, nooit meer
Maar wat blijft zijn mijn herinneringen
Nooit meer
Ik maak de weg nu vrij
Want het verleden kruist het heden voor mij
Nee, dat komt nooit meer
Ik maak de weg nu vrij
Want het verleden kruist het heden
En ook al lijkt het lang geleden
Maar het verleden kruist het heden voor mij
Tradução da letra
Na mesa vejo outra foto.
é uma fotografia do meu pai, e ele olha para mim a sorrir.
E os olhos dele trazem-me de volta a esse tempo.
Eu era jovem e precipitado, ele sempre me deu certeza
Num tempo de boa sorte e sem perigo
E quando eu estava triste, a minha mãe estava sempre lá.
E onde ela caminhava havia sempre o sol
Ela deu-me todo o seu amor, deu tudo o que podia
Mas isso nunca mais vai acontecer. esse tempo acabou.
Não, Não, Não, nunca mais.
Mas o que resta são as minhas memórias
Nunca. Estou a limpar o caminho agora.
Pois o passado atravessa o presente para mim
Vou buscar a mesa e a última cadeira.
A velha casa está tão vazia, tão vazia como eu me sinto
A felicidade e o amor deixam-te
Essa memória enche-me o coração para não ficar de mãos vazias.
Mas isso nunca mais vai acontecer. esse tempo acabou.
Nunca
Mas o que resta são as minhas memórias
Nunca. Estou a limpar o caminho agora.
Pois o passado atravessa o presente para mim
Vejo os meus filhos a brincar e a felicidade enche o meu coração
Dão-me força para continuar
Porque depois chega a altura em que ela,
percebendo o que serei para eles
Estarei sempre lá!
Não, Não, Não, nunca mais.
Esse tempo acabou.
Oh, oh, oh, nunca mais
Mas o que resta são as minhas memórias
Nunca
Estou a limpar o caminho agora.
Pois o passado atravessa o presente para mim
Não, isso nunca mais vai acontecer.
Estou a limpar o caminho agora.
Pois o passado atravessa o presente
E apesar de parecer há muito tempo
Mas o passado atravessa o presente para mim