Moonsorrow — Sankarihauta letra e tradução
A página contém a letra e a tradução em português da música "Sankarihauta" de Moonsorrow.
Letra
Saapui hän keskelle hävityksen
kylään ammoin niin rauhaisaan.
Katot hehkuivat väreissäliekkien
ja veri rakkaiden peitti maan.
Vihan nostatti ja kiiri taivaisiin.
Niin moni lieni jo tiellätuonelaan
vaan he viel' ei veisi häntämukanaan.
Vaik' joukkonsa hän kokosi liki lyödyistä,
yksin raivonsa vavahdutti julmaa vastusta.
Kai satakunta ruumista hän polki allensa,
armoa ken sai kohtas' vain kirveen kaulalla.
«Miekanterät vapauttakaa,
kostuttakaa kylmäärautaa!
Suokaa heille vihastanne,
hukuttakaa hurmeen virtaan!»
«Kilpien taa piiloutukaa,
pelkurit jo perääntykää!
Ohitsemme jos mielitte
viimeinenkin hautaan saattakaa!»
Harvatpa kertomaan säästyivät,
siksi veri yltyi virtaamaan.
Niin vain aika koitti myös sankarin
kirjailtu miekka kourassaan
(vaan mies taipumaton veljet rinnallaan
tarustoissa elääainiaan).
Amongst such ravage he arrived,
to a village once so calm.
Rooftops glowing the colours of flame
and the blood of the beloved on the ground.
Such anger did it raise to echo through all skies.
To beyond so many may have travelled
but not yet they were to take him along.
'though gathering his forces from those nearly defeated,
alone it was his rage that shook the cruel enemy.
Hundreds of corpses he tr&led underfoot,
his axe on their necks as a display of mercy.
«Blades of your swords shall be set free,
iron so cold shall now redden!
Grant them a glimpse of your hatred,
drown them into the streams of gore!»
«Behind your shields you shall now hide,
all you cowards better flee!
Should you past us desire to walk,
our last man standing you must strike to the ground!»
Very few were spared to tell this story,
so immensely the blood took to flowing.
And so the time of the warrior did come
with an embroided blade in its hand
(but a man unyielding with his brothers by his side
as a legend he lives forever).
Tradução da letra
Chegou no meio da devastação
na aldeia, estava tão calmo.
Telhados com ondulações de chamas
e o sangue dos entes queridos cobriu a Terra.
O ódio foi criado e apressado para o céu.
Tantas pessoas já estavam a caminho da casa.
mas não o levaram para a lama.
Mas ele reuniu as suas tropas dos quase derrotados.,
sozinho, a sua raiva abalou a cruel resistência.
Acho que ele estava a pisar 100 corpos.,
mercy ken tem apenas um machado no pescoço.
"Espadas livres,
humedece o ferro da aldeia!
Concede-lhes a tua raiva,
afoga o arrebatamento!»
"Esconde-te atrás dos escudos,
os cobardes já se afastam!
Passamos por ti, se quiseres.
a última sepultura que conseguires!»
Poucas pessoas me disseram que foram poupadas.,
é por isso que o sangue estava a fluir.
Então só chegou o tempo de um herói
espada bordada na mão
(mas um homem com irmãos inflexíveis ao seu lado)
in the lore of living).
Entre tamanha devastação ele chegou,
para uma aldeia uma vez tão calma.
Telhados a brilhar as cores da chama
e o sangue dos belted no chão.
Tal raiva aumentou para ecoar através de todos os céus.
Para além de tantos podem ter viajado
mas não sim, eles iam levá-lo.
porque reunir as suas forças dos que estão perto de desertarem,
só a raiva dele abalou o inimigo cruel.
Centenas de corpos que ele tr & liderou sob os pés,
o machado dele nos pescoços como uma demonstração de misericórdia.
"Lâminas das vossas espadas serão libertadas,
ferro tão frio deve agora ser redden!
Concede-lhes um vislumbre do teu ódio,
atirem-nos para os riachos de gore!»
"Por trás dos vossos escudos agora escondereis-vos,
todas as vacas é melhor frota!
Se você passar por nós desejo de caminhar,
o nosso último homem de pé deve atacar o chão!»
Muito em breve, parámos para contar esta história.,
tão imensamente que o sangue começou a fluir.
E assim chegou o tempo do guerreiro
com uma lâmina estampada na mão
(mas um homem inflexível com os seus irmãos ao seu lado )
como uma lenda, ele vive para sempre).