Miljoonasade — 16 ja 36 letra e tradução

A página contém a letra e a tradução em português da música "16 ja 36" de Miljoonasade.

Letra

Lapsena minäkin
Osasin olla näkymätön
Menin avaimenreikään
Seisoin vain hiljaa
Kunnes susikorvamies
Lähti pois
Vuosia myöhemmin
Olin kai jo kuusitoista
Ensi kerran huomasin
Etten mahtunut keinuunkaan
En hevosen sisään
En vaatekaappiin
Kultaisen äidin
Hameiden alle
Niin mun nivelet paukkui
Minäkin kasvoin
Korvasta korvaan leijui
Hämärää vettä
Hetken vielä mahduin
Kouluun armeijaan tai kirkkoon
Sitten en
Aika kului enkä pelännyt
Tein perheen ja ajattelin
Kun mä en enää kasva
Niin lapset kasvaa
Mun puolestani
Tein töitä ja rakensin
Vaimolle talon
Ostin tilavan auton
Aioin jäädä siihen
Ja omalla tapaa
Olla vapaa
16 ja 36
Hyvää syntymäpäivää meille
16 ja 36
Omin lupinsa rakastuneille
16 ja 36
Itsellensä antautuneille
16 ja 36
Omiin sydämiinsä kompastuneille
Tämä hotellihuone
On ruma ja ahdas
Sinä olet nuori
Alaston ja kevyt
Niin viaton
Ja musta tuntuu että
Ainoa paikka mihin
Enää mahdun
On sinun sisälläsi
Niin minä vasta
Elämäni tässä vaiheessa
Saan ensimmäisen vihjeen
Siitä mitä on kuolema
Se on sitä että kasvaa
Kasvaa ja kasvaa
Ja lopulta on vain yksi
Paikka mihin mahtuu
Ja sitten ei mahdu enää
Sinnekään

Tradução da letra

Em criança
Eu sabia ser invisível.
Fui para o buraco da fechadura.
Estava ali em silêncio.
Até orelhas de lobo
Desaparecer
Anos depois
Acho que já tinha 16 anos.
Foi a primeira vez que reparei.
Não cabia no baloiço.
Não no cavalo
Não no guarda-roupa.
A mãe dourada
Debaixo das saias
Foi assim que as minhas articulações correram.
Eu também cresci.
De orelha a orelha flutuou
Água turva
Por um tempo ainda cabia
Escola para o exército ou igreja
Então não o farei.
O tempo passou e eu não tinha medo
Fiz uma família e pensei:
Quando já não estou a crescer
Então as crianças crescem
Para mim
Eu trabalhei e construí
Esposa da casa
Comprei um carro espaçoso.
Eu ia ficar lá.
E à tua maneira
Seja livre
16 e 36
Parabéns a nós
16 e 36
A sua própria Permissão para os apaixonados
16 e 36
Aos que se renderam a si mesmos
16 e 36
Para aqueles que tropeçaram em seus próprios corações
Este quarto de hotel
É feio e apertado
És jovem.
Nu e claro
Tão inocente
E o preto parece
O único lugar para
Já não cabe mais.
Está dentro de TI
Então eu só ...
A minha vida neste momento
Tenho a minha primeira pista.
Sobre o que é a morte
É sobre crescer
Crescer e crescer
E no final só há um
O lugar para caber
E depois já não cabe mais.
Também não é esse o caso.