Metin Kemal Kahraman — Deniz Koydum Adini letra e tradução
A página contém a letra e a tradução em português da música "Deniz Koydum Adini" de Metin Kemal Kahraman.
Letra
Nerede kendini bilmez çocuklar?
Bir sabah öylece çekip gittiler.
Çınladı alkışlar kör sokaklarda.
Yankısı kime kaldı?
Nerede kendini bilmez çocuklar?
Bir sabah öylece çekip gittiler.
Çınladı alkışlar kör sokaklarda.
Yankısı kime kaldı?
Deniz koydum adını
Kederi bende kaldı
Uzak köyler kurdum birbirine
Denizine aldandım
Deniz koydum adını
Kederi bende kaldı
Uzak köyler kurdum birbirine
Denizine aldandım
Acının surlarında ateşler yaktık
Vuruldu şehirler soluksuz kaldık
Kendine çekildi bütün zamanlar
Gölgeler orada kaldı
Acının surlarında ateşler yaktık
Vuruldu şehirler soluksuz kaldık
Kendine çekildi bütün zamanlar
Gölgeler orada kaldı
Deniz koydum adını
Kederi bende kaldı
Uzak köyler kurdum birbirine
Denizine aldandım
Deniz koydum adını
Kederi bende kaldı
Uzak köyler kurdum birbirine
Denizine aldandım
Çılgın zamanlarda yaşamak bize düştü
Ölümün acımasızlığı her zamankinden beter
Gidenler… Gelenler… Düşenler…
Ah zamanın sonsuzluğunu anlamayanlar…
Düştük yola güzel şeyler bulmak umuduyla
Işıklarıyla büyük şehirler yol oldu bize
İz sürdük yalnızlığa
Tradução da letra
Onde estão as crianças ignorantes?
Saíram uma manhã.
Os aplausos soavam nas ruas cegas.
Quem recebe o Eco?
Onde estão as crianças ignorantes?
Saíram uma manhã.
Os aplausos soavam nas ruas cegas.
Quem recebe o Eco?
Chamo-lhe o mar.
A dor dele ficou comigo.
Construí aldeias remotas um para o outro.
Enganado pelo mar
Chamo-lhe o mar.
A dor dele ficou comigo.
Construí aldeias remotas um para o outro.
Enganado pelo mar
Acendemos fogos nas paredes da dor
Cidades que foram atingidas são deixadas sem fôlego
Isso foi tirado de TI o tempo todo.
As sombras ficaram lá
Acendemos fogos nas paredes da dor
Cidades que foram atingidas são deixadas sem fôlego
Isso foi tirado de TI o tempo todo.
As sombras ficaram lá
Chamo-lhe o mar.
A dor dele ficou comigo.
Construí aldeias remotas um para o outro.
Enganado pelo mar
Chamo-lhe o mar.
A dor dele ficou comigo.
Construí aldeias remotas um para o outro.
Enganado pelo mar
Cabe-nos a nós viver em tempos loucos.
A brutalidade da morte é pior do que nunca
Aqueles Que Vão ... Aqueles Que Vêm ... Aqueles Que Caem…
Aqueles que não entendem a Infinidade do tempo…
Caímos na estrada esperando encontrar coisas boas
Grandes cidades com as suas luzes tornaram-se o caminho para nós
Seguimos a solidão