Kadril — De Verloren Zoon letra e tradução
A página contém a letra e a tradução em português da música "De Verloren Zoon" de Kadril.
Letra
De derde in de rij, vaders jongste zoon
Hij was pas twintig en eiste z’n loon
Hij zou 't wel vinden, liet z’n vrienden staan
zonder laatste groet is hij van huis gegaan
Ze hebben van hem nooit meer iets gehoord
't Heeft hun leven zeker niet verstoord
De zoon was verloren, ergens overboord
Hij droomt van verre landen, zeilen naar de zon
Een land met mooie stranden, waar 't leven echt begon
Maar boven alle landen hield hij van de stad
waar hij alle zorgen en z’n thuis vergat
waar hij in de morgen de grootste kater had
tot hij 's avonds een nieuwe liefde vond
liefde voor een glas of een mooie vrouwenkont
Alle mooie kleuren van ogen mocht hij zien
Alle zoete geuren ruiken bovendien
in de liefste armen z’n dagelijkse troost
Mooier was 't voor hem dan een wervelende kroost
levend in dromen, rijker dan geeneen
Zo is hij gestorven ergens heel alleen
Niemand vroeg zich af waarom hij plots verdween
Dit nachtelijk verhaal heeft hij zelf verteld
hetzelfde verhaal dat vele jaren telt
Zijn leven is voorbij, de sporen zijn gewist
Na hem komt er een ander die in 't zelfde water vist
Na hem komt een man, die alles beter kan
In z’n handen de resten van z’n loon
't is al lang geschreven: de verloren zoon.
Tradução da letra
Terceiro na linha, o filho mais novo do Pai.
Ele tinha apenas 20 anos e exigiu o seu salário.
Ele encontrava-o, deixava os amigos.
sem uma última saudação, ele saiu de casa.
Nunca mais tiveram notícias dele.
certamente não perturbou as suas vidas.
O filho foi perdido algures ao mar.
Ele sonha com terras distantes, navegando para o sol
Uma terra com belas praias onde a vida realmente começou
Mas acima de todos os países ele amava a cidade
onde ele esqueceu todas as preocupações e sua casa
onde ele teve a maior ressaca da manhã
até encontrar um novo amor à noite
amor por um copo ou um belo rabo de mulher
Todas as belas cores dos olhos que ele podia ver
Todos os cheiros doces também cheiram
nos braços mais queridos o seu conforto diário
Era mais bonito para ele do que um rebento.
vivendo em sonhos, mais ricos que nenhum
Foi assim que ele morreu sozinho.
Ninguém se perguntou porque é que ele desapareceu de repente.
Esta história noturna que ele contou a si mesmo
a mesma história que conta por muitos anos
A vida dele acabou, os rastos estão cobertos.
Depois dele vem outro homem que pesca na mesma água.
Depois dele vem um homem que pode fazer qualquer coisa melhor.
Nas suas mãos, os restos do seu salário.
há muito que está escrito, o Filho pródigo.