Jorge Drexler — La trama y el desenlace letra e tradução
A página contém a letra e a tradução em português da música "La trama y el desenlace" de Jorge Drexler.
Letra
Camino por Madrid en tu compania,
mi mano en tu cintura copiando a tu mano en la cintura mia.
A paso lento, como bostezando,
como quien besa al barrio el hilo pisando,
como quien sabe que cuenta con la tarde entera
sin nada mas que hacer que acariciar aceras.
Y sin planearlo tu acaso como que sin querer lo bailo azul
te vi cambiar tu paso hasta ponerlo en fase,
en la misma fase que mi propio paso.
Ir y venir, seguir y guiar, dar y tener, entrar y salir de fase,
amar la trama mas que el desenlace,
amar la trama mas que el desenlace.
Fue un salto infimo, disimulado,
un minimo cambio de ritmo apenas,
paso cambiado y dos cuerdas que resuenan como un mismo numero en distintos
lados,
o el paso exacto de los soldados,
como dos focos intermitentes,
subitamente asi sincronizados.
Dos paseantes distraidos
han conseguido que el reloj de arena
de la pena pare, que se despedace
y asi seguir el rumbo que el viento trace.
Ir y venir, seguir y guiar, dar y tener, entrar y salir de fase,
amar la trama mas que el desenlace,
amar la trama mas que el desenlace,
amar la trama mas que el desenlace.
Por ahi como en un film de Eric Rommer,
sin esperar que algo pase,
amar la trama mas que el desenlace,
amar la trama mas que el desenlace.
Te vi cambiar tu paso, hasta ponerlo en fase,
en la misma fase que mi propio paso.
Amar la trama mas que el desenlace,
amar la trama mas que el desenlace,
amar la trama mas que el desenlace,
camino por Madrid en tu compania.
Tradução da letra
Caminho por Madrid em sua companhia,
a minha mão na tua cintura a copiar a tua mão na minha cintura.
A passo lento, como bocejando,
como quem beija o bairro o fio pisando,
como quem sabe que conta com a tarde inteira
sem mais nada para fazer do que acariciar calçadas.
E sem planeá lo tu como que sem querer danço o azul
vi te mudar o teu passo até o pôr em fase,
na mesma fase que o meu próprio passo.
Ir e vir, seguir e guiar, dar e ter, entrar e sair de fase,
amar o enredo mais do que o desenlace,
amar o enredo mais do que o desenlace.
Foi um salto infimo, disfarçado,
uma mudança de ritmo mínima mal,
passo alterado e duas cordas que ressoam como um mesmo número em diferentes
lados,
ou o passo exato dos soldados,
como dois focos intermitentes,
subitamente assim sincronizados.
Dois passeantes distraídos
eles conseguiram que a ampulheta
da pena pare, que se despedace
e, assim, seguir o rumo que o vento trace.
Ir e vir, seguir e guiar, dar e ter, entrar e sair de fase,
amar o enredo mais do que o desenlace,
amar o enredo mais do que o desenlace,
amar o enredo mais do que o desenlace.
Como num filme do Eric Rommer,
sem esperar que algo aconteça,
amar o enredo mais do que o desenlace,
amar o enredo mais do que o desenlace.
Vi-Te mudar o teu passo, até o pôr em fase,
na mesma fase que o meu próprio passo.
Amar o enredo mais do que o desenlace,
amar o enredo mais do que o desenlace,
amar o enredo mais do que o desenlace,
a caminho de Madrid na tua companhia.