Joan Manuel Serrat — La Carmeta letra e tradução
A página contém a letra e a tradução em português da música "La Carmeta" de Joan Manuel Serrat.
Letra
Sola. Només li queda un gos;
Trista com un «mai més»
Se la veu caminar
Pel barri xinès
Quan no fa fred i el dia és clar…
A la Carmeta!
És, com el barri, un record
Que s’esmuny pas a pas
I en l’ahir se’ns perd
Com un fanal de gas
O com un tramvia obert…
És la Carmeta!
Amb un gos vell, ple de sarna
L’abric menjat per les arnes
La boca vermella
I una flor a l’orella
Potser, enyorant l’Edèn
L’Arnau i el Bataclan
I les nits de cal Peret
Se li ha anat doblegant
L’esquena a poc a poquet
A la Carmeta!
S’ha anat pansint dia a dia
Com la vella melodia
Que ningú no canta
Perquè els temps canvien…
Quan vegis pel Paral·lel
A la vella i el gos
Li parleu de llavors
Quan per sentir el seu cos
Potser tu l’haguessis omplert d’or
A la Carmeta!
Sola. Sólo le queda un perro;
Triste como uno «nunca más»
Se la ve andar|caminar
Por el barrio
Chino cuándo no hace frío y
El día claro está …
¡En|A la Carmeta!
Es, como el barrio
Un recuerdo que
Se escurre paso a paso
Y en lo 'ayer
Se nos pierde como
Una farola de gas o como
Un tranvía abierto …
¡Es la Carmeta!
Con un perro viejo
Lleno de sarna
El abrigo comido
Por las polillas
La boca roja
Y una flor en la oreja
¡Quizás, añorando el Edén
Arnau y el Bataclan
Y las noches de
Casa Peret
Se le ha ido doblando
La espalda en poco en poquet
En la Carmeta!
Se ha ido marchitando
Día a día como la
Vieja melodía que nadie canta
Porque los tiempos cambian …
Cuando veas
Por la Paralela
A la vieja y el perro
Le habláis
De entonces cuando
Para oír su cuerpo
Quizás tú
Lo hubieras llenado de
Oro
¡En|A la Carmeta!
Tradução da letra
Sozinha. Só li resta um gos;
Trista com um " mai més»
É a veu andar
Pel barri xinès
Quan não fa fred I no dia CL HPLC…
Para a Carmeta!
Com, com o barri, um recorde
Que s'esmuny pas a pas
I en l'ahir se'ns perd
Com um fã de gás
O com um tramvia obert…
Carm a Carmeta!
Amb um gos vell, ple de sarna
L'abric menjat per les arnes
A boca vermella
I uma flor a l'orella
Potser, enyorant l'Edèn
L'Arnau i el Bataclan
I les nits de cal Peret
Li ha Anat doblegant
L'esquena a poc a poquet
Para a Carmeta!
S'ha anat pansint dia a dia
Com a vella melodia
Que nenhum não canta
Perquè els temps canvien…
Quan vegis pel Paral * lel
À vella i el gos
Li parleu de chavors
Quan per sentir o seu cos
Potser tu l'haguessis omplert d'or
Para a Carmeta!
Sozinha. Só lhe resta um cão;
Triste como um "nunca mais»
Ela é vista andando / andando
Pelo bairro
Chinês quando não está frio e
O dia está claro …
Na Carmeta!
É, como o bairro
Uma lembrança que
Escorre passo a passo
E no ' ontem
Estamos perdidos como
Um poste de luz a gás ou como
Um bonde aberto …
É a Carmeta!
Com um cão velho
Cheio de sarna
O casaco comido
Pelas mariposas
A boca vermelha
E uma flor na orelha
Talvez, desejando o Éden
Arnau e o Bataclan
E as noites de
Casa Peret
Está a dobrar
De volta em pouco no poquet
Na Carmeta!
Está a murchar
Dia-a-dia como a
Velha melodia que ninguém canta
Porque os tempos mudam …
Quando vires
Pela Paralela
A velha e o cão
Estão a falar com ele
De então quando
Para ouvir o seu corpo
Talvez tu
Terias enchido com
Ouro
Na Carmeta!