Indica — Viimeinen jyvä letra e tradução
A página contém a letra e a tradução em português da música "Viimeinen jyvä" de Indica.
Letra
Tahdon lyödä nyrkin seinään
Aina, aina on riitoja vaan
Miksi et voi jo luovuttaa
Anteeksi saat
Sanoisit vaan ei huolta huuda vaan, huuda vaan
Mutta älä toivoasi heitä
Pidä viimeinenkin jyvä
Siitä voimme kasvattaa puutarhan
Ethän anna pääsi painua
Sillä ken on kulkenut läpi pimeän
Ei piiloaan tarvi
Tiedät kyllä kuinka mut saa
Kalpeaksi raivon valtaan
Oisit vain se jonka pyysin
Miksi sä muutut niin kuin aamu päivään ilta yöhön maailman lopun
Mutta älä toivoasi heitä
Pidä viimeinenkin jyvä
Siitä voimme kasvattaa puutarhan
Ethän anna pääsi painua
Sillä ken on kulkenut läpi pimeän
Ei piiloaan tarvi
Tahdot jättää mut oven taa
Vaihtaa lukot, mutta et saa
Sillä sä lupasit aina jaksaa
Siksi et saa
Mutta älä toivoasi heitä
Pidä viimeinenkin jyvä
Siitä voimme kasvattaa puutarhan
Ethän anna pääsi painua
Sillä ken on kulkenut läpi pimeän
Ei piiloaan tarvi
Mutta älä toivoasi heitä
Pidä viimeinenkin jyvä
Siitä voimme kasvattaa puutarhan
Ethän anna pääsi painua
Sillä ken on kulkenut läpi pimeän
Ei piiloaan tarvi
Tradução da letra
Quero esmurrar o meu punho na parede
Sempre, sempre, há disputas.
Porque não desistes já?
Com licença.
Você diria: "não se preocupe, apenas grite."
Mas não os desejes.
Manter o último Grão
De lá podemos cultivar um jardim
Não vais largar a cabeça.
Porque o ken passou pela escuridão
Não há necessidade de se esconder
Sabes como me apanhar
Pálido com raiva
Só te pedi para seres tu.
Por que você muda como de manhã para Dia, Noite para noite, o fim do mundo
Mas não os desejes.
Manter o último Grão
De lá podemos cultivar um jardim
Não vais largar a cabeça.
Porque o ken passou pela escuridão
Não há necessidade de se esconder
Queres deixar - me atrás da porta
Muda as fechaduras, mas não podes.
Porque sempre prometeste que ias aguentar
É por isso que não podes.
Mas não os desejes.
Manter o último Grão
De lá podemos cultivar um jardim
Não vais largar a cabeça.
Porque o ken passou pela escuridão
Não há necessidade de se esconder
Mas não os desejes.
Manter o último Grão
De lá podemos cultivar um jardim
Não vais largar a cabeça.
Porque o ken passou pela escuridão
Não há necessidade de se esconder