Helena Vondrackova — Jeden déšť letra e tradução
A página contém a letra e a tradução em português da música "Jeden déšť" de Helena Vondrackova.
Letra
Jeden déšť, jeden den,
plnej snů, plnej změn.
Jeden déšť,
kterej nastal právě dnes.
Jeden dům, jeden práh,
starej stůl, na něm prach.
Jeden dům,
po němž neštěk málem pes.
No a náhle oheň z kamen hřál.
Vzduch, co voní dřívím a tak dál.
Jeden bols, jeden grog,
jeden plášť, kterej zmok.
Jeden bols
a pak sladký písně hlas.
Jeden jive, jeden waltz,
jeden vtip, kterej znals.
Jeden jive,
po němž přestals vnímat čas.
Takže půlden rázem utek nám.
No a kdo byl sám, už není sám.
Jeden déšť, co všechno spíská.
Jeden déšť mi závoj zdvih.
Vidím líp a vidím zblízka
jednu tvář a jeden smích.
Jeden puls, jeden dech,
co den dal, to nám nech.
Jeden puls
ve dvou tepnách. Stůj a křič:
To jsem já, to je on.
Ze dvou strun jeden tón.
Jeden tón,
ale poslyš, déšť je pryč.
Už se na sklech zvenčí neblyští.
Tak tu můžem počkat na příští.
Jeden puls, jeden dech,
co den dal, to nám nech.
Jeden puls
ve dvou tepnách. Stůj a křič:
To jsem já, to je on.
Ze dvou strun jeden tón.
Jeden tón,
ale poslyš, déšť je pryč.
Už se na sklech zvenčí neblyští.
Tak tu můžem počkat na příští.
Tradução da letra
Uma chuva, um dia,
cheia de sonhos, cheia de mudanças.
Uma chuva,
o que aconteceu hoje.
Uma casa, um limiar,
mesa velha, pó nela.
Casa,
depois disso, o cão quase ladrou.
E de repente o fogo do fogão estava a arder.
O ar que cheira a madeira e assim por diante.
Um gole, um gole,
um casaco que ficou molhado.
Um bols
e depois a voz das canções doces.
Uma dança, uma valsa,
uma piada que conhecias.
Um jive,
depois disso deixou de perceber o tempo.
Então ele fugiu Meio dia.
Bem, quem estava sozinho já não está sozinho.
Uma chuva que dorme.
Uma chuva fez-me levantar o véu.
Consigo ver melhor e de perto
uma cara e uma gargalhada.
Um pulso, uma respiração,
deixa isso connosco todos os dias.
Um pulso.
em duas artérias. Pára e grita:
Sou eu, é ele.
De duas cordas e um tom.
Um tom,
mas ouve, a chuva desapareceu.
Já não é vidrado por fora.
Então podemos esperar aqui pelo próximo.
Um pulso, uma respiração,
deixa isso connosco todos os dias.
Um pulso.
em duas artérias. Pára e grita:
Sou eu, é ele.
De duas cordas e um tom.
Um tom,
mas ouve, a chuva desapareceu.
Já não é vidrado por fora.
Então podemos esperar aqui pelo próximo.