Hector — Kadonneet lapset letra e tradução
A página contém a letra e a tradução em português da música "Kadonneet lapset" de Hector.
Letra
Niin tyhjänä vuoteen nään, piiloitan tyynyyn pään
Ja jään miettimään miksi tällä mä oon?
Teen sätkän ja hoitajan mä nään ovelta katsovan
Se kai luulee mun kuuluvan kalustoon…
Mä itseäin kotona löytänyt en
Enkä juuri muitakaan…
Mä yksin jäin lopulta hakeutuen
Vain joukkoon sieltä muuttavaan
Niikuin hautajaissaattona lähdettiin
Ja kaikki juuremme katkottiin
Nykyaikainen on tämä tie evakon
Se johtaa kylästä kaupunkiin
Me lähdettiin, ja itkettiin
Kun tajuttiin: me eksyttiin
Olen numeroon nyt eksynyt
Mä jostakin kai pitäisin kii…
(Kun eksyttiin.)
Koulutuksen saimme, töitä haimme
Mutta aina meille kerrottiin: «Ei tänään, ei tänään.»
Odotin huomispäivää: «Ei vieläkään tänään.»
Ei näy huomispäivää…
Mä tulin kaupunkiin
Ja koitin löytää suhteet uusiin ihmisiin
Ja jokin särkyi, jota varjeltiin me niin…
Me eksyttiin, me itkettiin, me seottiin…
Niin jouduin näihin laitoksiin
Maan uumeniin me kadottiin…
Juuret jäi minustakin kauaksi niin —
Lapsi liian varhain vieroitettiin
Nyt hetkittäin ajaudun maisemiin
Joista minut irti revittiin…
Niinkuin vieras mies minuun peilistä kurkottuu
On sillä suu, joka selittää
Kenen syytä on kohtalo evakon
Se edustaa tätä järjestelmää
Kun se tajuttiin, me itkettiin
Me näin seottiin, me eksyttiin…
Piikin pyydän vain, se on minun huomistain
Hoitaja pimentää muun puolestain…
Tradução da letra
Tão vazia na minha cama, que escondo a cabeça na almofada
E fico a pensar porque estou aqui?
Vou fazer uma marioneta e vou ver da porta.
Acho que ele acha que eu pertenço à frota.…
Também não encontrei casa.
E não muito mais.…
Fiquei sozinho no fim.
Só um monte de pessoas a mudar-se de lá.
Na véspera do funeral, partimos.
E todas as nossas raízes foram cortadas
Moderna é esta estrada evakon
Leva de aldeia em Cidade
Saímos e choramos
Quando percebemos, estávamos perdidos.
Estou perdido no número agora.
Acho que gostaria de alguma coisa.…
(Quando nos perdemos.)
Treinámos, candidatámo-nos a empregos.
Mas sempre nos disseram: "Não Hoje, não hoje.»
Esperei por amanhã: "ainda não hoje.»
Não há sinal de amanhã.…
Vim para a cidade.
E tentei encontrar relações com novas pessoas.
E algo foi quebrado que estava tão guardado por nós…
Estávamos perdidos, chorámos, estávamos perdidos.…
Foi assim que entrei nestas instalações.
Nas entranhas da Terra estávamos perdidos…
Acho que as raízes ficaram um longo caminho também. —
Criança desmamada demasiado cedo
Agora, momento a momento, deslizo para a paisagem
De onde fui arrancado…
Como um homem estranho a aproximar-se de mim no espelho.
Tem uma boca que explica
Cuja culpa é o destino evakon
Representa este sistema
Quando foi realizado, choramos
Foi assim que nos perdemos.…
Tudo o que peço é um espigão, é meu amanhã.
A enfermeira está a escurecer para o resto.…