Frans Bauer — De Clown letra e tradução

A página contém a letra e a tradução em português da música "De Clown" de Frans Bauer.

Letra

Hij was maar 'n clown, in 't wit en in 't rood
Hij was maar 'n clown, maar nu is hij dood
Z’n Hoed was te klein, en z’n schoenen te groot
Ach hij was maar 'n clown, maar nu is hij dood
De herinnering blijft, aan die clown met z’n lach
Hij heeft alles gegeven, tot de laatste dag
Niemand kende de pijn, van z’n stille verdriet
Want er was op 't einde, niemand die hij verliet
Hij woonde alleen, in een wagen van hout
Hij was maar een clown, en zo werd hij oud
Hij lachte en sprong, in 't fel gele licht
Maar onder die lach, zat een droevig gezicht
De herinnering blijft, aan die clown met z’n lach
Hij heeft alles gegeven, tot de laatste dag
Niemand kende de pijn, van z’n stille verdriet
Want er was op 't einde, niemand die hij verliet
Op een avond hij viel, dat was elke keer
Het publiek lachte luid, maar voor hem was het uit
Hij was maar 'n clown, in 't wit en in 't rood
Hij was maar 'n clown, maar nu is hij dood
De herinnering blijft, aan die clown met z’n lach
Hij heeft alles gegeven, tot de laatste dag
Niemand kende de pijn, van z’n stille verdriet
Want er was op 't einde, niemand die hij verliet
De herinnering blijft, aan die clown met z’n lach
Hij heeft alles gegeven, tot de laatste dag
Niemand kende de pijn, van z’n stille verdriet
Want er was op 't einde, niemand die hij verliet

Tradução da letra

Ele era apenas um palhaço, de branco e vermelho.
Ele era apenas um palhaço, mas agora está morto.
O chapéu era muito pequeno e os sapatos muito grandes.
Bem, ele era apenas um palhaço, mas agora está morto.
A memória daquele palhaço com o seu sorriso
Ele desistiu de tudo até ao último dia.
Ninguém conhecia a dor da sua tristeza silenciosa.
Porque no final, não havia ninguém que ele tivesse deixado.
Ele vivia sozinho num carro de madeira.
Ele era apenas um palhaço, e foi assim que envelheceu.
Ele riu-se e saltou para a luz amarela brilhante
Mas por baixo desse sorriso, havia uma cara triste.
A memória daquele palhaço com o seu sorriso
Ele desistiu de tudo até ao último dia.
Ninguém conhecia a dor da sua tristeza silenciosa.
Porque no final, não havia ninguém que ele tivesse deixado.
Uma noite ele caiu, isso foi sempre
O público riu alto, mas para ele acabou.
Ele era apenas um palhaço, de branco e vermelho.
Ele era apenas um palhaço, mas agora está morto.
A memória daquele palhaço com o seu sorriso
Ele desistiu de tudo até ao último dia.
Ninguém conhecia a dor da sua tristeza silenciosa.
Porque no final, não havia ninguém que ele tivesse deixado.
A memória daquele palhaço com o seu sorriso
Ele desistiu de tudo até ao último dia.
Ninguém conhecia a dor da sua tristeza silenciosa.
Porque no final, não havia ninguém que ele tivesse deixado.