Frank Boeijen — Jazz In Barcelona letra e tradução
A página contém a letra e a tradução em português da música "Jazz In Barcelona" de Frank Boeijen.
Letra
Ze draait zich om
In deze vreemde stad
Men praat anders hier
Er klinkt jazz
Uit een kelderbar
En in de kathedraal
Waar het stil was
Gaf ze me een kus
Voor een bloedende man
Die hing daar
En later op het strand
Van Barcelona
Ben ik door de knieën gegaan
En heb met zout in mijn ogen
En dronken van geluk
De liefde heilig verklaard
En ja zo’n eindeloze nacht
Waarin je praat en lacht
En misschien nog wel veel meer
En ja zo’n zomeravond
Waarop alles samenkomt
En het leven licht
En de moeite waard lijkt
En ja van die zeldzame momenten
Waarop je soms maanden wacht
En die deel uitmaken van de oneindigheid
En het denken en het peinzen stopt
En geluk van hier tot in de eeuwigheid
En toen liepen we in de storm
Langs dat oude kasteel
En alles leek even onbetekenend
Als elke regendruppel die op straat viel
Maar je wist hoeveel ik om je gaf
En hoe ver en hoe diep het zou gaan
En toen viel je in slaap
Als een reiziger op zijn eindbestemming
Maar niet zonder te vertellen
Dat je dat niet wilde
En dat je zo anders was
Niets blijft meer heel
Als van binnen alles breekt
Als ik afscheid neem
Van jouw armen
Tradução da letra
Ela vira-se.
Nesta cidade estranha
As pessoas falam diferente aqui.
Há jazz.
De um bar na cave
E na Catedral
Onde estava calmo
Ela deu-me um beijo?
Para um homem a sangrar
Estava lá pendurado.
E mais tarde na praia
De Barcelona
Caí de joelhos.
E ter sal nos meus olhos
E bêbado com sorte
Amor canonizado
E sim, uma noite sem fim
Onde falas e RIS
E talvez muito mais.
E sim, uma daquelas noites de Verão.
Onde tudo se junta
E a luz da vida
E vale a pena parece
E sim, desses raros momentos
O que você às vezes espera por meses
E isso faz parte do Infinito
E o pensamento e o pensamento param
E felicidade daqui até a eternidade
E depois entrámos na tempestade
Ao longo daquele velho castelo
E tudo parecia tão insignificante
Como cada gota de chuva que caiu na rua
Mas sabias o quanto eu gostava de ti.
E até onde e até onde iria
E depois adormeceste.
Como Viajante no seu destino final
Mas não sem dizer
Que não querias.
E que eras tão diferente
Nada permanece inteiro
Se dentro de tudo se partir
Quando digo adeus
Dos teus braços