Edorf — Kylmästä pois letra e tradução
A página contém a letra e a tradução em português da música "Kylmästä pois" de Edorf.
Letra
Hämärä talvinen maisema salamoi
Tätä pimeää ei kanavoida kai sana voi
Sormet planeettojen pintoja haravoi
Menneiden unien laulu kauempana soi
Miksi mekin emme nukkuisi täällä
Ilmassa leijuvan huntusi päällä
Luolien nieluista kumpusi ääntä
Saatan viimeinkin hulluksi jäädä
Jospa laulaisit hetken ja auttaisit
Etten jättäisi rauhaani kesken
Hiljennän maailmani hetkeksi tyystin
Minä pyysin päästä eteesi yksin
Maailman sydämessä kaipaa rauhaa
Arki ympärillä aikaa jauhaa
Mutta onneksi voi pian nukahtaa
Sydän kadonnutta rytmiä jahtaa
Eikö sinuakin kylmää joskus
Kun maailma pimeässä vääristyy
Ja yötä kestää liian kauan
Vaikene, niin ehkä yö taas väistyy
Kuka lie seiniini piirtänyt
Omat kasvonsa peiliini siirtänyt
Vaikka kaikkemme tehtiin, ei riittänyt alkuunkaan
Heikko viha on helppo taltuttaa
Halutta auttaa ja taluttaa
Hautaan saakka, kun luita jo kalutaan
Se jota palvotaan, valvottaa, jotta saa
Valvontaan arvottoman tahtomme ottaa
Pelottavat unet silmiä raapii
Uhripappisi nimiä vaatii
Laitoksissa jumalat ihmeitä laatii
Ruoaksi elämän rippeitä saatiin
Joten mitä enää puuttuu
Ihmisnuket jaksaa raapustaa rasteja ruutuu
Valo taistelee hetken ja uupuu
Lapsi ruumiiden keskellä nukkuu
Eikö sinuakin kylmää joskus
Kun maailma pimeässä vääristyy
Ja yötä kestää liian kauan
Vaikene, niin ehkä yö taas väistyy
Tule peremmälle syöpäläisluolaan
Täällä juodaan ja syödään ja kuollaan
Useimmiten liian myöhään huomaa
Kun laivat uppoaa ja taivas putoaa
Astu loputtoman taivaan helmaan
Katso muinaisen maailman herraa
Ja vuorista lävitse hehkuva pelko
On maailman sydän tulehtuva
Eikö sinuakin kylmää joskus
Kun maailma pimeässä vääristyy
Ja yötä kestää liian kauan
Vaikene, niin ehkä yö taas väistyy
Eikö sinuakin kylmää joskus
Kun maailma pimeässä vääristyy
Ja yötä kestää liian kauan
Vaikene, niin ehkä yö taas väistyy
Tradução da letra
A paisagem de inverno é um raio
Acho que a palavra não pode canalizar este escuro.
Dedos penteiam superfícies planetárias
A canção dos sonhos passados mais longe
Porque não dormiríamos aqui também?
Em cima do teu véu aéreo
Sons emanando dos sumidouros das cavernas
Posso finalmente enlouquecer.
Porque não cantas um pouco e ajudas?
Que não deixaria a minha paz inacabada
Vou silenciar o meu mundo por um momento.
Pedi para ir à tua frente sozinho.
O coração do mundo anseia pela paz
Vida cotidiana em torno do tempo para moer
Mas felizmente você pode logo adormecer
Um coração a perseguir um ritmo perdido
Não tens frio às vezes?
Quando o mundo no escuro é distorcido
E a noite dura muito tempo.
Cala-te e talvez a noite volte a ceder
Que desenhou nas minhas paredes
O meu rosto moveu-se para o meu espelho
Apesar de tudo ter sido feito, não foi suficiente para começar.
A raiva fraca é fácil de dominar.
Quer ajudar e andar
Para o túmulo quando os ossos já estão a roer
Aquele que é adorado, aquele que é supervisionado para que ele possa
Controlo da nossa vontade inútil de tomar
Sonhos assustadores a arranhar os olhos
Os nomes dos seus Vigários requerem
Em instituições os deuses fazem milagres
Para a comida, os restos da vida foram obtidos
Então o que falta mais
Bonecas humanas podem rabiscar cruzes na tela
A luz luta por um momento e fica exausta
Uma criança entre os corpos dorme
Não tens frio às vezes?
Quando o mundo no escuro é distorcido
E a noite dura muito tempo.
Cala-te e talvez a noite volte a ceder
Vamos para a Caverna dos vermes.
Aqui bebemos, comemos e morremos.
Na maioria das vezes demasiado tarde para notar
Quando os navios afundam e o céu cai
Entra no céu sem fim
Olha para o Senhor do mundo antigo
E pelas montanhas, um temor resplandecente,
O coração do mundo está inflamado
Não tens frio às vezes?
Quando o mundo no escuro é distorcido
E a noite dura muito tempo.
Cala-te e talvez a noite volte a ceder
Não tens frio às vezes?
Quando o mundo no escuro é distorcido
E a noite dura muito tempo.
Cala-te e talvez a noite volte a ceder