Coenie De Villiers — Stalag 17 letra e tradução
A página contém a letra e a tradução em português da música "Stalag 17" de Coenie De Villiers.
Letra
Hy is 'n oorlogsveteraan wat die verskrikking van die
Stalag 17 kamp oorleef het deur aan 'n besonderse
Herinnering vas to kleef: 'n groep sigeuners het buite die
Kamp verbygetrek. Hy het gesien hoe die sigeunermeisie
In haar rooi rok die dans van die sigeuners, die czarda
Dans. Sy was onbereikbaar vér anderkant die rolle
Doringdraad; hier binne was dit slegs sneeu wat oor
Die barakke neersif. Nou is hy oud en vergete; saans pak
Hy sy medaljes uit op die bed. In sy klein woonstelletjie
Hoog bo die besige strate van Hillbrow dink hy aan haar
Die sigeunerin van Stalag 17
Hoog bo die stad
Woon 'n man oorspronkilk uit Daljosafat
Met net 'n stoel en 'n bed en medaljes wat
Herinner aan dae lank vervloë
Lank reeds versoen
Met die pyn en sy pensioen
'n veteraan van digby tagtig jaar
Se oorlog en vrede
En soms as hy staar
Deur die rookbeleë skemer waar
Die aandverkeer 'n halssnoer bind
Deur die stad se donker labrint
(koor)
Dink hy aan Stalag 17
Waar hy eens deur die draad
'n sigeunerin kon sien
Wat soos 'n bloedvlek teen
Die somber woud se sneeu
'n laaste czarda dans…
Die foto vergeel
Maar sy naam bly stees 'n belangrike deel
Van 'n ou en 'n byna vergete verhaal
Wat vertel van oorlog en vrede
Deur die donker beleër speel hy solitêr
Om die gedagtes te keer wat telkens dwing
Om deur sy skanse te dring
En die spel te verbreek
En soms as hy tuur
Deur die masker van die donker uur
Word die stad se lig 'n firmament
Maar die flikkering bly onbekend
(koor)
Tradução da letra
Ele é um orlogsveteraan que o horror do
Stalag 17 sobreviveu a um campo especial
Um grupo de ciganos no exterior do
O acampamento passou. Ele viu como a sigeunermeisie
No seu vestido vermelho a dança dos ciganos, a czarda
Danca. Ela era inatingível para além dos papéis.
Arame farpado; aqui dentro estava apenas Neve.
A caserna a vasculhar. Agora ele está velho e esquecido.
Ele tirou as medalhas na cama. No seu pequeno woonstelletjie
Bem acima das ruas movimentadas de Hillbrow acho que ele lhe disse
O sigeunerina de Stalag 17
No alto da cidade
Live a man oorspronkilk from Daljosafat
Com apenas uma cadeira e uma cama, e medalhas que
Reminiscência de dias passados
Reconciliada há muito tempo
Com a dor e a sua pensão
Um veterano de quase 80 anos
Guerra e paz
E às vezes enquanto olhava
Pelo crepúsculo rookbeleë onde
O aandverkeer um colar amarrado
Através do labrint escuro da cidade
(coro)
Acho que ele estava no Stalag 17.
Onde ele uma vez pelo fio
Um sigeunerin podia ver
Isso é como um bloedvlek contra
A neve da floresta sombria
Uma última dança czarda…
A foto amarelada
Mas o seu nome continua a ser uma parte importante.
De um conto antigo e quase esquecido
Que fala de guerra e paz
Pela escuridão sitiada peça ele Solita
Aos pensamentos aos tempos que muitas vezes forçam
Pelas suas bordas para penetrar
E o jogo a quebrar
E às vezes quando ele olha
Pela máscara da hora Negra
A cidade ilumina um firmamento
Mas a cintilação permanece desconhecida
(coro)