Clouseau — Bergen En Ravijnen letra e tradução
A página contém a letra e a tradução em português da música "Bergen En Ravijnen" de Clouseau.
Letra
Er zijn zo van die dagen
Dat een zwerver in me leeft
Ik moet naar buiten breken
Ver weg van al wat mij omgeeft
Dan kan ik niets verdragen
Loop nerveus en overstuur
In m’n bloed klopt verlangen
Naar onstuimig avontuur
Het kan opeens gebeuren
En het valt zo plots op mij
Geen mens houdt mij nog tegen
Zelfs m’n liefste, zelfs niet jij
Ik kan het niet verklaren
't is een gloed die smelt en brandt
Ja los wil ik me scheuren
Los van elk gezond verstand
Het zijn bergen en ravijnen
Of een zaal van duizend man
Of de hitte van woestijnen
Die ik graag bedwingen zou
Dan scheur ik door de nacht
Door de hitte die me slaat
Een dorre witte vlakte
Die me naar de eindstreep jaagt
Dan luwt opeens de storm
Een rust die mij herschept
Onpeilbaar is de vreugde
Als je iets veroverd hebt
Het zijn bergen en ravijnen
Of een zaal van duizend man
Of de hitte van woestijnen
Die ik graag bedwingen zou
'T is een beest dat wild te keer gaat
Dat m’n angsten overstemt
Het gevaar dat me uitdaagt
Koen ik wil dat jij me temt
Dan wenkt opnieuw de haven
Van een huis waar ik verblijf
Dan proef ik weer de liefde
Van haar zoete warme lijf
Vind ik opnieuw de kant
Van het leven dat zich schrijft
Tot dat de onrust wakker wordt
En mij weer naar buiten drijft
Naar de bergen en ravijnen
Of een zaal van duizend man
Of de hitte van woestijnen
Die ik graag bedwingen zou
'T is een beest dat wild te keer gaat
Dat m’n angsten overstemd
Het gevaar dat me uitdaagt
Koen ik wil dat jij me temt
Nananana nanananana nananana
Tradução da letra
Há dias assim
Que um vagabundo vive em mim
Tenho de fugir.
Longe de tudo o que me rodeia
Então não posso suportar nada.
Andar nervoso e chateado
O meu sangue está cheio de desejo.
À aventura impetuosa
Pode acontecer de repente.
E cai sobre mim tão de repente
Nenhum homem me deterá.
Nem mesmo o meu amor, nem mesmo tu.
Não consigo explicar.
é um brilho que derrete e queima
À solta quero desfazer-me
Além de qualquer senso comum
São montanhas e desfiladeiros.
Ou um quarto de mil homens
Ou o calor dos desertos
Que eu gostaria de conter
Vou rasgar a noite
Por causa do calor que me atinge
Uma planície branca estéril
Perseguindo-me até à meta
Então, de repente, a tempestade começa a ser horrível.
Um descanso que me recria
Impraticável é a alegria
Se conquistaste alguma coisa
São montanhas e desfiladeiros.
Ou um quarto de mil homens
Ou o calor dos desertos
Que eu gostaria de conter
Ele é um animal selvagem.
Que afoga os meus medos
O perigo que me desafia
Koen, quero que me domes.
Então o porto chama novamente
De uma casa onde estou hospedado
Então sinto o amor outra vez
Do seu doce corpo quente
Eu encontro o lado outra vez
Da vida que escreve
Até que a agitação acorde.
E põe-me a andar outra vez.
Para as montanhas e desfiladeiros
Ou um quarto de mil homens
Ou o calor dos desertos
Que eu gostaria de conter
Ele é um animal selvagem.
Que os meus medos foram superados
O perigo que me desafia
Koen, quero que me domes.
Nananana nananana nananana nananana