Rikkert Zuiderveld — Voordat de avond valt letra e tradução
A página contém a letra e a tradução em português da música "Voordat de avond valt" de Rikkert Zuiderveld.
Letra
Ik zit in de tram die zich
Wringt door de bochten
Van straten waar mannen
Met glimmende schoenen
Zich spoeden naar zaken
Die niet kunnen wachten
Langs inlandse vrouwen
Met moedige borsten
Die boodschappen torsen
Naar morsige wijken
Waar felgekleurd wasgoed
De dood moet bezweren
Laten we liefhebben
Laten we liefhebben
Voordat de avond valt
Laten we liefhebben
Laten we liefhebben
Voordat de avond valt
Terwijl in de kroegen
De helden van morgen
Hun geld en hun trots
Met een glimlach verdrinken
En zien hoe de schemering
Aarzelend invalt
Op kleumende duiven
Op pleinen en parken
Waar liefdes ontluiken
Die helen en breken
Dat broze geheim
Uit de buik van de aarde
Laten we liefhebben…
Waar metro’s die vol zijn
Van zwijgende schimmen
Als razende mollen
De bodem doorklieven
En alles wat stof is
Begerig verslinden
Op een tocht die nooit eindigt
Dan hoogstens in 't hopen
Van dwazen als ik
Die nog troost kunnen vinden
In dromen van onschuld
En een handvol genade
Laten we liefhebben…
Zo blijf ik een vreemdeling
Steeds in beweging
Langs pleinen en parken
Door morsige wijken
Verbrand ik mijn bruggen
Verbijt ik mijn pijnen
En blijf ik vooruitzien
Omwille van één ding
Die grote omhelzing
In het huis van de ene
Waar ik altijd
Weer thuiskom
Laten we liefhebben
Laten we liefhebben
Voordat de avond valt
Laten we liefhebben
Laten we liefhebben
Voordat de avond valt
Voordat de stilte valt
Tradução da letra
Estou no eléctrico.
Gira através das voltas
Das ruas onde os homens
Com sapatos brilhantes
Correr para os negócios
Quem não pode esperar
Por mulheres nativas
Com peitos corajosos
Aquelas mensagens a queimar
Para bairros mórbidos
Onde lavandaria colorida
A morte deve manchar
Vamos amar
Vamos amar
Antes do anoitecer
Vamos amar
Vamos amar
Antes do anoitecer
Enquanto nos bares
Os heróis do Amanhã
O seu dinheiro e o seu orgulho
Afoga-te com um sorriso
E vê como o crepúsculo
Preenchimento hesitante
Em pombos pegajosos
Em praças e parques
Onde o amor rebenta
Que saram e quebram
Esse frágil segredo
Do ventre da Terra
Vamos amar…
Onde os metros estão cheios
De sombras silenciosas
Como toupeiras raivosas
Cortar pelo fundo
E tudo o que é pó
Devorando ansiosamente
Numa viagem que nunca acaba
Então, no máximo, na esperança
De tolos como eu
Quem ainda pode encontrar conforto
Em sonhos de inocência
E uma mão cheia de graça
Vamos amar…
É assim que me mantenho um estranho.
Sempre em movimento
Ao longo dos quadrados e parques
Por bairros de lama
Eu queimo as minhas pontes
Vou queimar as minhas dores
E continuo a olhar em frente
Para o bem de uma coisa
Aquele grande abraço
Na Casa do um
Onde eu sempre
Volta para casa outra vez.
Vamos amar
Vamos amar
Antes do anoitecer
Vamos amar
Vamos amar
Antes do anoitecer
Antes que o silêncio caia