Rainhard Fendrich — A winzig klaner Tropfen Zeit letra e tradução

A página contém a letra e a tradução em português da música "A winzig klaner Tropfen Zeit" de Rainhard Fendrich.

Letra

Wir sollt´n was geminsam hab´n
mit irg´nd an fremden Gott,
der zornig und gerecht alles bestimmt.
Es is a Geist tiaf in uns drin,
vü stärker als der Tod,
der uns die Schwäche und die Nacktheit nimmt.
Wir hab´n alles in der Hand, des G´fühl is wunderbar
und glaub´n uns unwahrscheinlich wesentlich.
Doch jeder Blick nach oben macht uns immer wieder klar:
Als herrscher samma ziemlich lächerlich.
In aner Nacht unsagbar groß
schwebt irgendwo bedeutungslos
a winzig klaner Tropfen Zeit,
verdampft in der Unendlichkeit.
A Funken Leben, der verlischt
und die Vergänglichkeit verwischt.
Was scheinbar groß und mächtig war —
was kommt danach, was war davor?
A Felsen, der das Meer zerreißt
in seiner ganzen Kraft
in an scho endlos lang dauernden Streit.
I greif eam ängstlich an und gspia
auf amoe unverhofft
an ganz an klanen Hauch von Ewigkeit.
Da Wind reißt ma den Atem weg als hätt´ i nix zum sag´n
und miassat afach schweigend resignier´n.
I schrei so laut i kann weu kampflos gib i mi net g´schlag´n
und merk, i bin verurteilt zum Verlier´n
In aner Nacht unsagbar groß
schwebt irgendwo bedeutungslos
a winzig klaner Tropfen Zeit,
verdampft in der Unendlichkeit.
A Funken Leben, der verlischt
und die Vergänglichkeit verwischt.
Was scheinbar groß und mächtig war —
was kommt danach, was war davor?

Tradução da letra

Devemos o que é HPS coletivamente
com irgnd para estranhos Deus,
a raiva e apenas Determina Tudo.
Há um espírito tiaf em nós,
mais forte que a morte,
que nos tira a fraqueza e a nudez.
Temos tudo controlado, a sensação é maravilhosa.
e acreditem em nós, improvavelmente essenciais.
Mas cada olhar torna-nos claros uma e outra vez.:
Como governante samma, é ridículo.
Em aner Nacht incrivelmente grande
pairando em algum lugar sem sentido
uma pequena gota de tempo klaner,
vaporizado no infinito.
Uma centelha de vida que desaparece
e manchas de impermanência.
O que parecia ser grande e poderoso —
o que vem a seguir, o que era antes?
Uma rocha que rasga o mar
em todo o seu poder
numa disputa interminável e duradoura.
Eu agarro o eam ansioso, e a gspia
em amoe inesperadamente
todos os sons da eternidade.
Desde que o vento me faz perder o fôlego como se eu não tivesse nada a dizer
e miassat afach resignou-se silenciosamente.
Eu grito tão alto, sem lutar, dá - me a minha bolsa.
e lembra-te, estou condenado a perder
Em aner Nacht incrivelmente grande
pairando em algum lugar sem sentido
uma pequena gota de tempo klaner,
vaporizado no infinito.
Uma centelha de vida que desaparece
e manchas de impermanência.
O que parecia ser grande e poderoso —
o que vem a seguir, o que era antes?