Moonsorrow — Pimeä letra e tradução

A página contém a letra e a tradução em português da música "Pimeä" de Moonsorrow.

Letra

Astu saliin kadotuksen
Tänne varjotkaan eivät sinua kutsu
Kuuletko, tunnetko mitään?
Joku hengittää kiivaasti hamuten ilmaa
Kuiskaukset kaikuvat loputtomasti
Tiedät ettei täällä ole ketään
Niin kauhu hiipii vaikka mihin piilottaisit
Vai henkesikö jättäisit?
Tässä maailmassa ei ole mitään
Ei tyhjyydessä elämää jäljellä
Ne joita pelkäät eivät pelkää ketään
Olet yksin etkä tiedä missä
Hiljaiset askeleet kaikuvat syvissä vesissä
Kuolevan auringon alla kaikki on kaunista
Alla puiden kuolleiden oksien
Istut kuunnellen kuolleita lintuja
Yö ei anna uskoa mihinkään
Ruumiisi tärisee kylmästä
Etkä löydä tietäsi takaisin
Kun silmäsi vihdoin tottuvat pimeään
Hiljaiset askeleet kaikuvat syvissä vesissä
Tunteja laskien kulkee hämärä varjoina
Pisarat pirstovat polkua maailman reunalta
Kuolevan auringon alla kaikki on kaunista
Tässä maailmassa ei ole mitään
Ei tyhjyydessä elämää jäljellä
Ne joita pelkäät eivät pelkää ketään
Olet yksin etkä tiedä missä
Ja silmäsi ovat tottuneet pimeään
Taas yksi eksynyt sammaleeseen painaa kätensä
Pisarat pirstovat polkua pimeän reunalta
Huomenna auringon alla kaikki on kuollutta

Tradução da letra

Entra na sala da condenação.
Também não é aqui que as sombras te chamam.
Estás a ouvir, sentes alguma coisa?
Alguém respira ferozmente, sai do ar
Sussurros ecoam incessantemente
Sabes que não está aqui ninguém.
É assim que o terror entra, não importa onde te escondas.
Ou deixarias a tua vida?
Não há nada neste mundo
Não resta vida no vazio
Aqueles que temes não têm medo de ninguém.
Estás sozinho e não sabes onde
Passos silenciosos ecoam nas águas profundas
Sob o sol moribundo tudo é lindo
Abaixo dos ramos mortos das árvores
Sentas-te a ouvir pássaros mortos
A noite não te deixa acreditar em nada.
O teu corpo está a tremer do frio
E não consegues encontrar o caminho de volta
Quando os teus olhos finalmente se habituam ao escuro
Passos silenciosos ecoam nas águas profundas
Horas a contar a passar pelas sombras do crepúsculo
Gotículas quebram um caminho da borda do mundo
Sob o sol moribundo tudo é lindo
Não há nada neste mundo
Não resta vida no vazio
Aqueles que temes não têm medo de ninguém.
Estás sozinho e não sabes onde
E os teus olhos estão habituados ao escuro
Outro perdido no musgo pressiona a sua mão
Gotículas quebram o caminho da borda da escuridão
Amanhã, debaixo do sol, está tudo morto.