Mohsen Namjoo — Tango letra e tradução
A página contém a letra e a tradução em português da música "Tango" de Mohsen Namjoo.
Letra
تمام این شعر
که سه واژهاش را هنوز بیشتر نسرودهام
قبل از این نسرودهام
میخواهد بگوید که هوا برای زندگی کافی نیست
و نور نیز لازم
و این میرساند
که اگر رسانا باشد شعر
آنکه میسراید میتواند مرده باشد
و میتواند کور
و این میرساند
که آنکه میرساند
عاشق است
که کور میتواند باشد، مرده
پس هوا را از او بگیر
خندهات را نه
هوا را از او بگیر
گریهات را نه
که موی گندیدهی به چشم نامدهات هم
مازاد بر مصرف من است
من همان هشتاد برگهی برجستهی یک خطم
و تو زیبا نفس ناسلامت معنی هم اکنون
اصلا تو خورشیدی
از این شعر تکراریتر ممکن است؟
اصلا تو شرارهای
نه! همان خورشیدی
که پشت ابر نماندهای و نمیمانی و نخواهی ماند و نمانی خواه
سیها سال میگذرد که بتوانم تشدید بر سلامتم بگذارم
اگر تو بخواهی
و تو! آآآی تو! ناسلامت کرده مرا و سلامت میکنم
هوا را از من بگیر
خندهات را نه
هوا را، فضا از من بگیر
غذا را و فضا و غذا را از من بگیر
حظّها را از من بگیر
خندهات را نه
نور را از من بگیر
شعلهات را نه
وفا را از من بگیر
گریهات را نه
حالا لختم و پختم از دستت دیگر
مردهام فکر کنم
اما… خندهات را نه
بعید است زنده باشم
مردهام
سعید است دستی که پاره میکند مردهام
سعید است… امامیست
سعید امامیست
من قتلهای اخیر زنجیرهای توام
من همجیرهای تو
این جیره را، شیره را از من بگیر
باغ پر خندهات را نه
کشتهاند مرا لبانت و دندانانت
و همهی آن رستهها بر جانت
که خندهات را نه
کشتهاندم و جسدم در جایی پنهان است
تویی که میشناسمت ای آینه بر دار
ای سردار آینه
ای نظر میکنی بر آینه
چون نظر کردی بر آینه جسدم بر تو پنهان است
لاله روییده است بر کفنم
کشتهاندم و زیر لالهی گوشت انداختهاند
لالهی گوشت
همان هالهی لالهی گوشت که ابتدا آغاز تمام جهان بود
جهان را از من بگیر
امان را، خزان را، باد وزان را
ای باد وزنده از اوج
پرتابم کن که بیفتد این شاعر تمام این شعرها را سروده
که بیفتد مرد مردهی زیر لاله
سیها سال، چهلها سال میگذرد
که آن زیر پنهان است این شاعر
هوا را از او بگیر
هوای وزنده
باد وزنده را از من که خودمم هم یک شعر تکراری میسرایم
من که ریشهام
هشتاد برگه برجستهی یک خط
دو خط و دهها خط هم که بسرایم
آزاد نمیشود عشقم
عشق یعنی مغز بیست هزار تخمهی آفتاب گردان را
میان قوطی کبریت ریختن
عشق یعنی از یک دگر آویختن
وقتی تمام جهان در راه است و به دست و رهاست
رها را از من بگیر
خنده ات را نه
خطا را از من بگیر
گریه ات را نه
زود
وفا را، صفا را، نگاه را نه
زود
نگاه را… نگاه را… نه
زود
آرا نه
زود
آرا زود
آرا زود
تمام این شعر قبل از آنکه بسرایمش
میخواست همین را بگوید
Tradução da letra
Todo este poema
Ainda não gastei a maior parte das suas três palavras.
Nunca estive nisto antes.
Ele quer dizer que o ar não é suficiente para a vida
E a luz também é necessária
E isso traz
Que se a poesia condutiva
Que o refrão pode estar morto.
E pode ser cego
E isso traz
Que entrega
Amante
Pode ser cego, morto.
Então tira-lhe o ar
Não É O Teu Riso.
Tira-lhe o ar
Não é o teu choro.
Que é um corte de cabelo podre aos olhos dos vossos nomes.
O excedente afeta o meu consumo
Eu sou as oitenta folhas proeminentes de uma linha.
E tu és um belo hálito que significa agora
Mesmo ao sol.
Este poema é mais repetitivo?
És um homem mau.
Não! O mesmo que solar
Não permanecestes atrás das nuvens, nem permanecestes atrás delas.
Trinta anos se passaram para que eu possa agravar a minha saúde
Se você quiser.
E tu! Tu! Eu mantenho-te a salvo.
Tira-me o ar.
Não É O Teu Riso.
Tira o ar, o espaço de mim.
Tira-me Comida, espaço e comida
Tira-me a memória.
Não É O Teu Riso.
Tira a luz de mim
Não é a tua chama.
Tira-me a lealdade.
Não é o teu choro.
Agora estou nua e assada de ti.
Estou morto, acho eu.
Mas não te faças rir.
É pouco provável que esteja vivo.
Estou morto.
SA é a mão que me parte morto
SA is en imamist
Imamista Sayid
Sou o teu recente assassino em série.
Sou a tua companhia.
Toma esta ração, a seiva de mim.
Não é o teu jardim risonho.
Mataram-me os teus lábios e os teus dentes.
E para a tua alma estão todas as tribos.
Não É O Teu Riso.
Eles mataram-me, e o meu corpo está escondido algures.
É você que eu conheço, ó espelho!
Ó Senhor do espelho!
Olha-te ao espelho.
Quando olhares para o meu espelho, o que está escondido de TI,
A tulipa cresceu sobre a minha mortalha.
Mataram-me e atiraram carne para baixo de um mudo.
Carne de tulipa
A aura de tulipa da carne, que foi o início de todo o mundo
Tira o mundo de mim
Aman's, fall's, wind's.
Ó vento estéril!
Atira-me ao chão e este poeta escreverá todos estes poemas.
Que o morto pode cair debaixo da tulipa.
Trinta anos, quarenta anos.
Que está escondido debaixo deste poeta
Tira-lhe o ar
Intemperismo
O vento sopra de mim e eu faço um poema repetitivo
Estou a torcer.
Oitenta folhas proeminentes de uma linha
Duas linhas e dezenas de linhas
Ela não será libertada, meu amor.
O amor é o cérebro de vinte mil sementes de girassol
Estão a passar pela caixa de fósforos.
Amor significa enforcarmo-nos uns aos outros
Quando o mundo inteiro está a caminho das mãos e das mãos
Aceita o abandono de mim
Não É O Teu Riso.
Tira-me o erro
Não é o teu choro.
Logo.
Faz fé, faz troça, olha não
Logo.
Cuidado نااه cuidado نه no
Logo.
Sim, não.
Logo.
Votem em breve.
Votem em breve.
Todo este poema antes de o colocarmos.
Ele queria dizer a mesma coisa.