Johanna Kurkela — Jos sä tarvitset mua letra e tradução

A página contém a letra e a tradução em português da música "Jos sä tarvitset mua" de Johanna Kurkela.

Letra

Mä en ole ehkä kovinkaan kaunis tai viisas
Mut sä et näytä välittävän siitä
Vaikka mä luulin etten mä ikinä riitä sulle näin
Mä en ole aivan virheetönkään, useimmiten saan vain huolia aikaan
Silti sä olet aivan siinä, siinä mun vierelläin
Sä näet valoa siellä missä tie katoaa pimeyteen
Ja poimit syliin siipirikon pilvistään pudonneen
Siksi etsisin sua talviöistä tai aamuruuhkista asemilta
Sun nimes kirjoittaisin paidanrintaan että tuntisit mut
Etkä hukkuisi ihmisvirtaan
Jos sä tarvitset mua
Sul on siniset silmät ja katse niin varma, että mä en huomaa edes pelätä
Vaikka mä tiedän että tää maailma on mennyt sijoiltaan
Sä näet valoa siellä missä tie katoaa pimeyteen
Ja poimit syliin siipirikon pilvistään pudonneen
Siksi etsisin sua alta siltojen tai hälinästä yökahviloiden
Sun nimes kirjoittaisin paidanrintaan että tuntisit mut
Etkä hukkuisi ihmisvirtaan
Aina tiedä en missä kuljen välillä taivaan ja maan
Kuka nojautuisikaan nuorallatanssijaan?
En pysty ihmeisiin, en edes sellaisiin joista lehdistä luetaan
Silti toivon että luonas olla saan
Siksi etsisin sua vaikka laitakaduilta, kellareista, syrjäkortteleista
Sun nimes kirjoittaisin paidanrintaan että tuntisit mut
Etkä hukkuisi ihmisvirtaan
Jos sä tarvitset mua

Tradução da letra

Posso não ser muito bonita ou sábia
Mas parece que não te importas com isso.
Apesar de pensar que nunca seria suficiente para ti assim
Não estou completamente impecável, a maior parte do tempo fico preocupado.
E mesmo assim estás mesmo ali, mesmo ao meu lado.
Você vê luz onde a estrada desaparece na escuridão
E você pegou uma envergadura de asas que caiu das suas nuvens
É por isso que estaria à tua procura no inverno ou nas estações de rush matinais.
O teu nome eu escreveria no teu peito para me conhecer.
E não te afogarias no fluxo humano.
Se precisares de mim
O Sul tem olhos azuis e olhos tão certos que nem reparo que tenho medo
Mesmo sabendo que este mundo está deslocado
Você vê luz onde a estrada desaparece na escuridão
E você pegou uma envergadura de asas que caiu das suas nuvens
É por isso que te procuraria debaixo de pontes ou na confusão dos cafés da noite.
O teu nome eu escreveria no teu peito para me conhecer.
E não te afogarias no fluxo humano.
Eu sempre não sei onde ando entre o céu e a Terra
Quem se apoiaria num equilibrista?
Não posso fazer milagres, nem mesmo aqueles sobre os quais lês nos jornais.
E, no entanto, espero estar contigo.
É por isso que te procuraria nos arredores, nas caves, nos arredores.
O teu nome eu escreveria no teu peito para me conhecer.
E não te afogarias no fluxo humano.
Se precisares de mim