Jarkko Martikainen — Suden vatsa letra e tradução
A página contém a letra e a tradução em português da música "Suden vatsa" de Jarkko Martikainen.
Letra
Susi on syönyt punaisen Hilkan
Vatsaa vääntää, vointi on huono
Vesi on lääke vanhin ja parhain
Siellä on vettä missä on vuono
Äärellä vuonon upottaa kuonon
Veteen, ja toivoo «Juominen auttaa»
Susi juo liikaa, pahenee vointi
Täytyykö mennä lääkärin kautta
Poppelin alla pensaikko liikkuu
Saapuuko ehkä lääkäri sieltä
Tuskinpa sentään, luoteja lentää
Pakenee susi ammusten tieltä
Vatsassa velloo, kauhea kipu
Silti on pakko juosta kuin peura
Usein on ihminen sudelle susi
Ja kaikkein pahin on metsästysseura
Onneksi seura ei maastoa tunne
Lihavat miehet eksyvät sinne
Kallionleikkaus eläimen kätkee
On suojaisa luola ja korkea rinne
Luolassa hukka lepäilee hetken
Vaan ei vatsa unohtaa anna
Suden on pakko matkaansa jatkaa
Ja tassua toisen viereen panna
Aamulla varhain saapuu se sinne
Sairaalataloon, apua pyytää
Lääkäri iskee nukutuspiikin
Leikkaussalissa sielua yytää
Leikkaus sujui, iloitsee susi
Vatsa ei valita, eikä pilkkaa
Lääkäri kysyy, «Et kai nyt enää
Toiste syö punaista Hilkkaa?»
Tradução da letra
O Lobo comeu o chapéu vermelho
Batedeira do estômago, sensação de mal
A água é o remédio do mais velho e melhor
Há água onde há um fiorde
À beira do fiorde afunda o focinho
Água, e esperanças " beber vai ajudar»
O lobo bebe demais, está a piorar.
Tenho de ir a um médico?
Debaixo do Poplar o mato move-se
Talvez um médico chegue de lá.
Não me parece. as balas voam.
Fugindo de munição de lobo
Estomacal, dor terrível
E mesmo assim tens de correr como um veado
Muitas vezes há um lobo lobo humano lobo lobo lobo
E o pior é o Clube de Caça.
Felizmente, o clube não conhece o terreno
Homens gordos perdem-se lá
Peles de animais que cortam rochas
Há uma caverna protegida e uma encosta elevada
Na caverna, hukka está descansando por um tempo
Não é o teu estômago a esquecer-se da anna.
O Lobo é forçado a continuar a sua viagem.
E colocar uma pata ao lado da outra
De manhã cedo chega lá
Para o hospital, para pedir ajuda.
O médico ataca o espigão anestésico.
Na sala de operações, a alma está sobrecarregada.
A cirurgia correu bem, lobo Alegre
O estômago não se queixa, nem goza
O médico diz: "já não estás aqui, pois não?
Noutra altura, comes um chapéu vermelho?»