Het Zesde Metaal — Ge zwiegt letra e tradução
A página contém a letra e a tradução em português da música "Ge zwiegt" de Het Zesde Metaal.
Letra
Ik probeer u te vergeten, maar ik weet nog perfect waar dat je stond.
Ik zocht naar uw lippen, maar gij hield uw mond.
Ik had de bui niet zien hangen.
Ik was er niet echt op gekleed. Ik bleef zitten — ik weet niet hoelang —
en 'k heb uw woorden uitgezweet.
We gingen andere wegen. Nat van de regen.
Ik kan het nog moeilijk geloven.
Heb ik er iets opgedaan, dat het vuur zo rap kon doven?
Of is 't nooit echt aangegaan?
Ik kan er niet tegen, die vragen waarom.
't Is vissen naar redenen, hoe dat het komt.
Ge zwijgt omdat je de dingen niet kunt benoemen of uit verdriet.
De woorden zijn met veel te veel, ge krijgt ze door uw keel niet.
Ge zwijgt omdat je de dingen niet kunt benoemen of uit verdriet.
Ge zoekt hoe dat je het zeer verzacht, maar oplossingen zijn er simpel niet.
In 't begin sprong je nog binnen, een beetje gelijk een goede maat.
Tot mijn spijt heb ik ondervonden dat zelfs dat ook overgaat.
En de tijd is een genezer, maar ons trok hij uit mekaar.
Gasten gelijk Jezus zijn verrezen, maar ik speel dat niet klaar.
Ik kan er niet tegen, die vragen waarom.
't Is vissen naar redenen hoe dat het komt.
Ge zwijgt omdat je de dingen niet kunt benoemen of uit verdriet.
De woorden zijn met veel te veel, ge krijgt ze door uw keel niet.
Ge zwijgt omdat je de dingen niet kunt benoemen of uit verdriet.
Ge zoekt hoe dat je het zeer verzacht, maar oplossingen zijn er simpel niet.
En als het voorkomt dat ik genees, dat ik iemand anders heb.
Dat ik in uw brieven niet langer meer lees wat je nooit geschreven hebt
Gaan we dan iets gaan eten? Zeggen dat we 't verstaan?
En samen vergeten. Ons laten gaan.
Ge zwijgt omdat je de dingen niet kunt benoemen of uit verdriet.
De woorden zijn met veel te veel, ge krijgt ze door uw keel niet.
Ge zwijgt omdat je de dingen niet kunt benoemen of uit verdriet.
Ge zoekt hoe dat je het zeer verzacht, maar oplossingen zijn zo simpel niet.
Tradução da letra
Estou a tentar esquecer-te, mas lembro-me exactamente onde estavas.
Procurei os teus lábios, mas mantiveste a boca fechada.
Não vi o clima.
Não estava vestida para isso. Sentei-me lá, não sei quanto tempo. —
e eu suei as tuas palavras.
Seguimos caminhos diferentes. Molhada de chuva.
Ainda acho difícil de acreditar.
Vesti alguma coisa que pudesse apagar o fogo tão depressa?
Ou nunca aconteceu?
Não suporto perguntar porquê.
é pescar por razões.
Cala-te porque não podes dar nomes a coisas ou por causa do luto.
As palavras são muitas, não se consegue enfiá-las pela garganta abaixo.
Cala-te porque não podes dar nomes a coisas ou por causa do luto.
Você procura como suavizá-lo muito, mas as soluções simplesmente não estão lá.
No início, saltaste, um pouco como um bom amigo.
Lamento ter descoberto que até isso vai passar.
E o tempo é um curandeiro, mas ele separou-nos.
Tipos como Jesus ressuscitaram, mas não posso fazer isso.
Não suporto perguntar porquê.
é pescar por razões.
Cala-te porque não podes dar nomes a coisas ou por causa do luto.
As palavras são muitas, não se consegue enfiá-las pela garganta abaixo.
Cala-te porque não podes dar nomes a coisas ou por causa do luto.
Você procura como suavizá-lo muito, mas as soluções simplesmente não estão lá.
E se me impedir de sarar, que tenho outra pessoa.
Que já não leio nas tuas cartas o que nunca escreveste
Vamos comer alguma coisa? Digamos que entendemos?
E esquecidos juntos. Vamos.
Cala-te porque não podes dar nomes a coisas ou por causa do luto.
As palavras são muitas, não se consegue enfiá-las pela garganta abaixo.
Cala-te porque não podes dar nomes a coisas ou por causa do luto.
Você procura como suavizá-lo muito, mas as soluções não são tão simples.