Cmx — Tuulenkosija letra e tradução

A página contém a letra e a tradução em português da música "Tuulenkosija" de Cmx.

Letra

Mielessäni seisoisinpa yksin törmän huipulla
Huutaisin ees niin kuin huutaa näkijätär kirousta
Tuulta taivaalta kun kutsuu painajaista riepottamaan pois
Vaan kirjani on väsyneet ja näyt täynnä olioita
Jotka ei oo niskojansa nöyrryttäneet maailmalla
Ne minut tahtoo vangita ja kantaa tyhjään ilmaan mukanaan
Kuljen, vaikken liiku, syvyys minut rauhoittaa
Vaik' kysymykset huutavatkin kuorolauluaan
Kuljen, vaikken liiku, syvyys minut rauhoittaa
Vaik' kysymykset huutavatkin kuorolauluaan
Ne eivät muista että ihmisellä on vain elämänsä
Senkin ne tahtovat omistaa
Nyt on tullut aika tunnistaa ne kaikki kasvot
Jotka luuli unhoon painaneensa, arkipäivän savuverhon taa
Ei unet jätä meitä rauhaan, vaikka hylkäisimme ne
Lähden iltamyöhään, viimeinkin on aika
On jää niin mustaa yllä syvyyksien
Joiden tiedän tummaan hellyytensä helmaan
Sulkeneen niin monta pyhiinvaeltajaa
Kuljen, vaikken liiku, syvyys minut rauhoittaa
Vaik' kysymykset huutavatkin kuorolauluaan
Kuljen, vaikken liiku, syvyys minut rauhoittaa
Vaik' kysymykset huutavatkin kuorolauluaan
Ne eivät muista että ihmisellä on vain elämänsä
Senkin ne tahtovat omistaa

Tradução da letra

Na minha mente, ficaria sozinho no topo de uma colisão?
Gritaria uma maldição a um vidente.
Vento do céu como você chama o pesadelo de rasgar
Mas o meu livro está cansado e as minhas visões estão cheias de criaturas.
Que não foram humilhados pela sua desobediência no mundo
Querem capturar-me e levar-me para o ar vazio com eles.
Eu ando, embora eu não me mova, a profundidade me acalma
Mesmo quando fazes perguntas, grita pela tua canção Coral.
Eu ando, embora eu não me mova, a profundidade me acalma
Mesmo quando fazes perguntas, grita pela tua canção Coral.
Eles não se lembram que uma pessoa só tem uma vida
Eles também querem ser teus donos.
Agora chegou a hora de reconhecê - los a todos.
Aqueles que pensavam que tinham esquecido, por detrás da cortina de fumo da vida quotidiana
Nenhum sono nos deixa sozinhos, mesmo que os abandonemos
Vou-me embora de noite, finalmente chegou a hora
Há gelo tão negro sobre as profundezas
Que eu conheço na bainha da sua ternura escura
Fechar tantos peregrinos
Eu ando, embora eu não me mova, a profundidade me acalma
Mesmo quando fazes perguntas, grita pela tua canção Coral.
Eu ando, embora eu não me mova, a profundidade me acalma
Mesmo quando fazes perguntas, grita pela tua canção Coral.
Eles não se lembram que uma pessoa só tem uma vida
Eles também querem ser teus donos.