Bløf — Teveel letra e tradução

A página contém a letra e a tradução em português da música "Teveel" de Bløf.

Letra

Ik werd verblind
Door de dingen om me heen
Met mezelf alleen
Kon ik niet kijken
Naar de wereld die blijft draaien
En langzaamaan verdween ik in een gat
Ik was woest op iedereen die zei
Dat ie wel wist hoe het nu zat
En hoe het zo gekomen was
En hoe het dan weer verder moest
Wat een onzin
Want niets hoefde en er kon gewoon teveel
Er kon veel teveel
En ik durfde niet te kiezen
Er kon veel teveel
Er was nog zoveel te verliezen
Er stak een wind op
En de bomen stonden scheef
Aan een horizon die wegdreef
Ik trok mijn jas aan
En ik vocht me door de regen
En langzaamaan verdween ik in een storm
En ik dacht aan iedereen die ooit
Gezegd had iets te weten
Maar als het ooit begrepen was
Dan was alles nu veranderd
Wat een onzin
Want niets hoefde maar er kon gewoon teveel
Er kon veel teveel
En ik durfde niet te kiezen
Er kon veel teveel
Er was nog zoveel te verliezen
Alles lag open
De wegen waren leeg
Je kon zwerven, je kon lopen
En niets van wat we kregen
Was te zwaar of te licht
Niets had een gewicht
Dat je niet dragen kon
Maar nu, maar nu is er teveel
Teveel dat achter me vastligt
Er kon veel teveel
En ik durfde niet te kiezen
Er kon veel teveel
Er was nog zoveel te verliezen
Read more: BLOF — TE VEEL LYRICS

Tradução da letra

Fiquei cego.
Através das coisas à minha volta
Sozinho
Não conseguia olhar.
Para o mundo que continua a girar
E gradualmente desapareci num buraco
Fiquei furioso com todos os que disseram:
Que ele sabia o que se estava a passar.
E como veio a ser
E como proceder
Que disparate!
Porque nada tinha de acontecer e podia ser demais.
Pode ser demais.
E tinha medo de escolher
Pode ser demais.
Havia tanto a perder.
Havia um vento.
E as árvores estavam tortas
Num horizonte a afastar-se
Vesti o meu casaco.
E lutei pela chuva
E gradualmente desapareci numa tempestade
E eu pensei em todos os que sempre
Disse-te para saberes uma coisa.
Mas se alguma vez foi compreendido
As coisas teriam mudado agora.
Que disparate!
Porque nada tinha de ser feito, mas podia ser demasiado.
Pode ser demais.
E tinha medo de escolher
Pode ser demais.
Havia tanto a perder.
Estava tudo aberto.
As estradas estavam vazias.
Podes vaguear, podes andar
E nada do que temos
Era muito pesado ou muito leve
Nada tinha peso
Que não podias carregar
Mas agora, mas agora há demasiado
Muita coisa que está presa atrás de mim.
Pode ser demais.
E tinha medo de escolher
Pode ser demais.
Havia tanto a perder.
Leia mais: BLOF-demasiadas letras