Bløf — Labrador letra e tradução
A página contém a letra e a tradução em português da música "Labrador" de Bløf.
Letra
Op de dag dat de hond dood ging
Viel opeens de eerste sneer
De lucht was koud en grijs als lood
En de meeuwen en de kraaien schreeuwden zachtjes dat het beter was
Dan steeds maar weer te vechten
Tegen alles wat maar zeer maar blijft doen
En ik dacht alleen nog maar aan toen:
Die keer dat jij en ik
En de labrador
Gingen rennen aan het strand
Met een volmaakte voorjaarszon
Wij hand in hand
En het blaffen van de hond
Toen ik hier was aangekomen
Met de spade in m? n hand
Stond ik doodstil bij de boom
Die zich hoog over de rand boog
En ik keek zo in de diepte
Waar de labrador zou slapen
Er is niets meer dat nog zeer kan doen
En ik denk alleen nog maar aan toen:
Die keer dat jij en ik
En de labrador
Gingen rennen aan het strand
Met een volmaakte voorjaarszon
Wij hand in hand
En het blaffen van de hond
Die een brug was tussen ons
En nu hij weg is is het winter
En blijft er niets meer over
Van wat jou met mij verbond
Ik vervloek de witte deken
Uitgespreid over de grond
Ik heb uren lang gekeken
Maar ik zag niets dat de hond ooit bij me terug zou kunnen brengen
En jouw liefde evenmin
Er is niets meer dat nog zeer kan doen
En ik denk alleen nog maar aan toen:
Die keer dat jij en ik
En de labrador
Gingen rennen aan het strand
Met een volmaakte voorjaarszon
Wij hand in hand
En het blaffen van de hond
Jij en ik
En de labrador
Rennend aan het strand. (3 x)
Jij en ik…
Tradução da letra
No dia em que o cão morreu
De repente o primeiro corte caiu
O ar era frio e cinzento como chumbo
E as gaivotas e os corvos gritavam suavemente que era melhor
Depois a lutar uma e outra vez
Contra tudo o que dói mas continua a fazer
E tudo em que conseguia pensar era quando:
Daquela vez tu e eu
E o labrador.
Fui correr na praia
Com um filho primavera perfeito
De mãos dadas
E o latido do cão
Quando cheguei aqui,
Com a pá em m? n mão
Estava em silêncio junto à árvore.
Que se dobrou sobre a borda
E eu olhei para baixo assim
Onde o labrador dormiria
Não há mais nada para magoar.
E tudo o que consigo pensar é quando:
Daquela vez tu e eu
E o labrador.
Fui correr na praia
Com um filho primavera perfeito
De mãos dadas
E o latido do cão
Que era uma ponte entre nós
E agora que ele se foi é Inverno
E não sobrou nada.
Do que me ligaste
Amaldiçoo o cobertor branco
Espalhem-se pelo chão
Estou a observar há horas.
Mas não vi nada que o cão me pudesse trazer de volta.
E o teu amor também não.
Não há mais nada para magoar.
E tudo o que consigo pensar é quando:
Daquela vez tu e eu
E o labrador.
Fui correr na praia
Com um filho primavera perfeito
De mãos dadas
E o latido do cão
Tu e eu.
E o labrador.
A correr na praia. (3 x)
Tu e eu.…