Attila İlhan — İstanbul Ağrısı letra e tradução
A página contém a letra e a tradução em português da música "İstanbul Ağrısı" de Attila İlhan.
Letra
kanatları parça parça bu ağustos geceleri
yıldızlar kaynarken
şangır şungur ayaklarımın dibine dökülen
sen
eğer yine İstanbul’san
yine kan köpüklü cehennem sarmaşıkları büyüteceğim
pancak pancak şiirler tüküreceğim
demek yine ben
limandaki direkler ormanında bütün bandıralar ayaklanıyor
kapı önlerinde boyunlarını bükmüş tek tek kafiyeler
yahudi sokaklarını aydınlatan telaviv şarkıları
mavi asfaltlara çökmüş
diz bağlıyor
eğer sen yine İstanbul’san
kirli dudaklarını bulut bulut dudaklarıma uzatan
sirkeci garı'nda tren çığlıklarıyla bıçaklanıp
intihar dumanlari içindeki haydarpaşa'dan
anadolu üstlerine bakıp bakıp
ağlayan
sen eğer yine İstanbul’san
aldanmıyorsam
yakaları karanfilli ibneler eğer beni aldatmıyorsa
kulaklarımdan kan fışkırıncaya kadar
yine senin emrindeyim
utanmasam
gozlerimi damla damla kadehime damlatarak
kendimi yani şu bildigim attila ilhan’i
zehirleyebilirim
sonbahar karanlıkları tuttu tutacak
tarlabaşı pansiyonlarında bekarlar buğulanıyor
imtihan çığlıkları yükseliyor üniversite'den
tophane iskelesi’nde diesel kamyonları sarhoş
direksiyonlarının koynuna girmiş bıçkın şoförler
uykusuz dalgalanıyor
ulan İstanbul sen misin
senin ellerin mi bu eller
ulan bu gemiler senin gemilerin mi
minarelerini kürdan gibi dişlerinin arasında
liman liman götüren
ulan bu mazot tüküren bu dövmeli gemiler senin mi
akşamlar yassıldıkça neden böyle devleşiyorlar
neden durmaksızın imdat kıvılcımları fışkırıyor
antenlerinden
neden
peki İstanbul ya ben
ya mısralarını dört renkli duvar afişleri gibi boy boy
gümrük duvarlarına yapıştıran yolcu abbas
ya benim kahrım
ya senin ağrın
ağır kabaralarınla uykularımı ezerek deliksiz yaşattığın
çaresiz zehirle kusan çılgın bir yılan gibi
burgu burgu içime boşalttığın
o senin ağrın
o senin
eğer sen yine İstanbul’san
yanılmıyorsam
koltuğumun altında eski bir kitap diye götürmek istediğim
sicilyalı balıkçılara marsilyalı dok işçilerine
satır satır okumak istediğim
sen
eğer yine İstanbul’san
eğer senin ağrınsa iğneli beşik gibi her tarafımda hissettiğim
ulan yine sen kazandın İstanbul
sen kazandın ben yenildim
kulaklarımdan kan fışkırıncaya kadar
yine emrindeyim
ölsem yalnız kalsam cüzdanım kaybolsa
parasız kalsam tenhalarda kalsam çarpılsam
hiç bir gün hiçbir postacı kapımı çalmasa
yanılmıyorsam
sen eğer yine İstanbul’san
senin ıslıklarınsa kulaklarıma saplanan bu ıslıklar
gözbebeklerimde gezegenler gibi dönen yalnızlığımdan
bir tekmede kapılarını kırıp çıktım demektir
ulan bunu sen de bilirsin İstanbul
kaç kere yazdım kimbilir
kaç kere kirpiklerimiz kasaturalara dönmüş diken diken
1949 eylül'ünde birader mırc ve ben
sokaklarında mohikanlar gibi ateş yaktık
sana taptık ulan
unuttun mu
sana taptık
Tradução da letra
asas peça por peça nas noites de agosto
quando as estrelas estiverem a ferver
chink shungur a cair aos meus pés
você
se fores Istambul outra vez
Vou plantar vinhas do inferno espumantes de sangue outra vez.
poemas de panquecas vou cuspir
então, mais uma vez, eu ...
na floresta de mastros no porto, todos os bancos estão revoltados
um por um rima com os pescoços torcidos à frente da porta.
canções de telaviv que iluminam as ruas judaicas
colapsou na pista azul.
atar os joelhos
se fores Istambul outra vez
lábios os meus lábios são imundos estendem-se à nuvem
Os gritos da estação de Sirkeci foram esfaqueados.
de Haydarpaşa em fumos suicidas
olhando para os superiores da Anatólia
chorar
se fores Istambul outra vez
se eu não for enganado
se os maricas com cravos nos pescoços não me enganam
até o sangue sair dos meus ouvidos
Estou à tua disposição outra vez.
se não tiver vergonha
com os meus olhos a pingar no meu copo
eu mesmo, que conheço Átila Ilhan.
Posso envenenar-te.
o outono manterá a escuridão mantida
a vapor simples em Pousadas de Tarlabaşı
os gritos do teste emergem da Universidade
camiões diesel bêbados no Cais de Tophane
condutores esfaqueados no peito do volante
ondulações sem dormir
ulan Istambul És tu?
são as tuas mãos?
estas naves são suas?
os teus minaretes parecem palitos entre os dentes.
Porto que o leva ao Porto
estas são as tuas naves com tatuagens que cuspem diesel.
porque são tão gigantes quando as noites são mais lisonjeiras?
por que as faíscas da angústia incessante estão jorrando
antena
porquê
e Istambul ou eu?
e se as linhas dele forem como posters de parede de quatro cores?
Abbas de passageiros colados às muralhas da alfândega
e a minha dor?
e a tua dor?
com as tuas bolhas pesadas a esmagar o meu sono e a manter-me vivo
como uma cobra louca a vomitar em veneno indefeso.
the twirl you pour into me
dor
seu
se fores Istambul outra vez
a não ser que esteja enganado.
um livro velho debaixo do meu assento que eu queria tirar
Pescadores sicilianos aos trabalhadores portuários de Marselha
Quero lê-lo Linha A linha
você
se fores Istambul outra vez
se é a tua dor sinto-me em cima de mim como um berço preso
ganhaste outra vez, Istambul
tu ganhas, eu perco
até o sangue sair dos meus ouvidos
Estou ao seu serviço outra vez.
Morreria, estaria sozinho, perderia a carteira.
se estiver falido se estiver sozinho se for atingido
se nenhum carteiro bater à minha porta
a não ser que esteja enganado.
se fores Istambul outra vez
e os teus assobios são os assobios que me espetam nos ouvidos
a minha solidão a girar como planetas nos meus olhos
um pontapé significa que arrombei a porta deles.
sabes disso, Istambul.
quantas vezes já o escrevi?
quantas vezes as nossas chicotadas se transformaram em baionetas?
Irmão Mirc e eu em setembro de 1949
acendemos fogos nas suas ruas como Moicanos.
nós adorávamos-te.
lembras-te?
adorávamos-te.